Симптом аппендицита казакша

Жедел аппендицит асқынулары жайлы айтпас бұрын мына материалдан алдымен аппендицит өзі жайлы оқып кетіңізі.

Соқыр ішектің құрт тәрізді өсіндісінің қабынуы жедел хирургияда күрделі проблемалардың бірі болып табылады. Аурудың кең таралуына және асқынған түрлерінің жиі кездесуіне байланысты, операциядан кейінгі кезеңде де, асқынулар жиі кездеседі. Операциядан кейінгі асқыну 5-9% кездеседі.

Асқынулар келесідей түрлерін ажыратады:

  • Тесілуі;
  • Жайылған перитонит;
  • Аппендикулялы инфильтрат;
  • Іш қуысының абсцесстері (периаппендикулярлы, жамбастық, диафрагма асты, ішек аралық);
  • Іш пердесі арты флегмонасы;
  • Пилефлебит;

Жедел аппендициттің жиі кездесетін асқынулары бұл аппендикулярлы инфильтрат пен периаппендикулярлы абцесс. Аппендикулярлы инфильтраттың кездесу жиілігі 0,3% — 3,4%. Инфильтраттың клиникалық көрінісі; пальпация кезінде іш пердесінің қабыну белгілерінің айқын болмауы, құрсақ қуысында ісіктің байқалуы және анамнезінде 3-4 тәулік бұрын оң мықын аймағында ауырсыну ұстамасының, жедел аппендицит клиникасының болуы мен сипатталады.

Науқастардың көбісінде инфильтрат жамбас қуысына түсіп, тік ішекті саусақпен тексергенде анықталады. Бұл белгі инфильтраттың күмәнсіз белгісі болып табылады және оның сатыларын (абцесс және сіңірілу) бақылауға көмектеседі.
Қарт адамдарда оң мықын аймағындағы іш қуысының ісігі, қатерлі ісіктің белгісі болуы да мүмкін. Тоқ ішек рагымен ауруханаға жатқызылған науқастрадың 30%-не алғашқы кезде жедел аппендицит немесе аппендикулярлы инфильтрат диагнозы қойылған.

Аппендикулярлы инфильтрат кезінде хирургтың іс-әрекеті

Аппендикулярлы инфильтрат белгілері бар науқастар емдеу іс-әрекеті төмендегідей болуы керек:

  1. Аппендикулярлы инфильтратта науқасқа консервативты ем тағайындалады (перитонит белгілері болмағанда)
  2. Дене қызуы қалпына келгенше оң жақ мықын аймағына жергілікті салқын қойылады.
  3. Бұлшық етке антибиотиктерді, амикогликозидтерді ( канамицин, гентамицин) жасау, ауыр жағдайларда антибактериальді препараттар қолданылады.
  4. Қатаң төсектік тәртіп сақтап, ішек қозғалысын күшейтпейтін емдік дәм тағайындалады.
  5. 1,5-2 аптадан соң УВЧ, жылы клизмалар, солюкс, алоэ, лидаза тағайындалады.

Егер науқастың дене қызуы жоғарлап, қан анализінде лейкоцитоз, іш пердесінің тітіркену белгілері күшейіп, құрсақ қабырғасының бұлшық еттері керілсе, ректалды тексергенде — тік ішек алдыңғы қабырғасы салбыраса (нависание стенки), бұл аппендикулярлы инфильтраттың абцесстелуіне тән белгілер.
Бұл жағдай жедел операцияға тікелей көрсеткіш болып табылады. Себебі, іріңдік іш қуысына ашылып перитонит немесе іш пердесі арты флегмонаны дамытуы мүмкін. Бұл кезде іш қуысы Волкович-Дьяконов тәсілі бойынша ашылады немесе мықын сүйектің мүйісіне жақын кесіледі. Абсцессті ашқан соң іш қуысы дренаждалып, антибиотик енгізу үшін полихлорвинильді түтікше қойылады.

Операция кезінде шектелген, тығыз, қозғалымсыз инфильтраттың абсцестелу белгілері болмаса, қабыну ошағы тек тампонмен шектеліп дренаж түтікшесі қойылуы қажет. Егер инфильтрат жаңа түзіліп, борпылдақ болса, өсіндіні алып тастауға болады. Аппендикулярлы инфильтрат абсцесске айналған жағдайда тампондау мен дренаждау жеткіліксіз, бұл кезде абцесті ашып дренаждау қажет. Ал егер тығыз инфильтрат болса операция тампонадамен аяқталады.

Жедел аппендицит кезіндегі асқынулар

Құрт тәрізді өсінді тесілгенде өсінді түзілімі іш қуысына түседі. Соның әсерінен жергілікті перитонит дамып, кейде шектеліп (абсцесс түзіліп), кейде жайылған перитонитке өтеді. Макроскопиясы құрт тәрізді өсіндінің тесілуі, жедел аппендициттің гангренозды түрінен айырмашылығы жоқ.

Некроз ошағы кір – жасыл түсті, бір немесе бірнеше перфорция тесігі анықталады, тесіктен сасық иісті ірің шығады. Қоршаған іш пердесі фибринді жамылғымен жамылған. Іш қуысында көп мөлшерде іріңді сұйықтық және нәжіс тастары болуы мүмкін.

Өсінді тесілген уақытта оң мықын аймағында бірден қатты ауырсыну байқалады. Науқасты қарағанда тілі құрғақ, қоңыр жамылғымен жамылған. Іш пердесінің тітіркену белгілері оң мәнді. Біртіндеп іші кеуіп, ішек перистальтикасының жойылуы, жайылған іріңді перитониттің дамуын көрсетеді.

Дене қызуы, лейкоцитоз деңгейі әжептеуір жоғарлайды. Аппендициттің тесілуінің емі, жайылған перитониттің еміндей болады.

Жедел аппендициттің 1%, ал тесілген аппендициттің 8-10 % іріңді жайылған перитонитпен асқынады. Жедел аппендициттегі өлімнің негізгі себебі- перитонит. Тесілген аппендициттегі жайылған іріңді перитонит диагностикасы қиындық туғызбайды. Операциядан кейін медикаментозды ем фонында дамыған перитонит клиникалық көрінісі ерекше болады.

Құрт тәрізді өсінді тесілгенде өткір ауырсыну болмайды. Аурсыну тұрақты болады, оны операциялық жарақатпен байланыстырады. Іштің алдыңғы қабырғасының қатаюы болмайды, ішек парезінен іш аздап кебеді, барлық аймақта ауырсыну болады. Щёткин –Блюмберг белгісі оң мәнді.

Дене қызуының гектикалық көтерілуі, қан анализіндегі іріңді токсикалық ығысу және жүйелі қабыну реакциясы дұрыс диагноз қоюға көмектеседі. Ультрадыбысты зерттеуде аш ішек тұзақтарының кеңеюі, перистальтиканың әлсіреуі, іш қуысындағы сұйықтық анықталады. Операциядан кейінгі перитонит хирургиялық іс — әрекеттен кейін 5-7 тәулігінде дамиды.

Жайылған іріңді перитонитте – операция алды дайындықтан кейін, міндетті түрде хирургиялық ем жасалынады. Жалпы наркозбен ортаңғы лапаратомия жасалып, деструктивті өсіндіні алып тастайды. Іш қуысы мұқият антисептикалық ерітінділермен жуылады. Міндетті түрде кіші жамбас қуысы, бүйір каналдар, диафрагма асты кеңістігі антисептикалы ерітіндімен жуылып, құрғатылады. Іш қуысын толық, мұқият тазалаған соң, басқа тесік арқылы полихлорвинильді түтіктер арқылы бірнеше жерден дренаж қойылады.

Перитонит жайлы да мына жерден оқып, білімді толықтыра кетіңіздер.

Жедел аппендициттің асқынуынан болған іш қуысының абсцессі: инфицирленген іш қуысы сұйықтығынан, гематоманың іріңдеуінен, құрт тәрізді өсіндінің ұшының (культя) тігісінің шамасыздығынан болуы мүмкін.

Жамбастық абсцесс жиі кездеседі. Ол анатомиялық себептерге байланысты, өйткені қабыну эксудаттары кіші жамбас қуысына жиналады. Жамбастық абцесс операциядан кейін 5-7 тәулікте іштің төменгі бөлігінің және аралықтың тұйық ауырсынуымен, дизуриялық бұзылыстармен, ауырсынған тенезмаларымен сипатталады. Бұл шағымдар дене қызуының жоғарылауымен, лейкоцитозбен, жалпы интоксикация (әлсіздік, тері жамылғысының қуқылдануы, ауыз қуысының құрғауы, тахикардия) белгілерімен бірге жүреді.

Бұндай белгілер дамыған кезде науқасты саусақпен ректальды және қынаптық тексеру керек. Тексеру кезінде қынаптың артқы күмбезінің немесе тік ішектің алдыңғы қабырғасында қимылы шектелген, ауырсынатын инфильтрат анықталады. Егер көп мөлшерде ірің жиналса, флюктуация анықталады.

Абсцессті ашу әйелдерде қынаптың артқы күмбезі арқылы жасалса, еркектерде тік ішектің алдыңғы қабырғасы арқылы тілу жасалынады. Операциядан кейігі кезеңдерде науқасқа антибиотиктер тағайындап, дренаж түтігі арқылы абсцесс қуысын антисептиктермен жиі жуып тұру керек.

Диафрагма асты абсцесс сирек кездеседі. Оң көкірек қуысының төменгі бөлігінде тұйық ауырсыну, демді ішке алғанда ауырсыну күшейуі, диафрагманың тітіркенуіне байланысты құрғақ жөтел, тыныс алғанда оң көкірек қуысының қалыңқы болуы сияқты белгілермен сипатталады. Кеш сатыларында – төменгі қабырға араларықтары ісінуі мүмкін. Диафрагма асты абсцессінің диагностикасында УДЗ, рентгенологиялық зерттеулер, КТ үлкен роль атқарады. Диафрагма асты абсцесті ашу үшін плевра арқылы және плеврадан тыс жету жолдары қолданылады. Қазіргі уақытта УДЗ немесе КТ көмегімен абсцестің қуысы – ашылып, дренаж түтігі қойылады.

Ішек аралық абсцесс сирек кездеседі. Аппендоэктомиядан кейін 5-7 тәулікте науқас әлсіздікке, тәбетінің төмендеуіне, дене қызуының жоғарылауына шағымданады. Ішті сипағанда тығыз, шектері айқын емес аппендикуярлы инфильтрат сияқты ісік тәрізді құрылым анықталады. Бірақ ол оң мықын аймағында емес, одан шамалы медиальді орналасады. Ішек парезі болуы мүмкін. Іш пердесінің тітіркену белгілері болмайды. Егер инфильтраттың абсцеске өту белгілері болмаса консервативті – күту іс әрекеті жасалынады: тыныштық, инфильтрат аймағына салқын қою, антибиотиктер, дене қызуына, қан анализіне динамикалық бақылау жасалынады.
Егер инфильтрат – іріңдесе, іріңдікті ашып, абсцесс қуысы жуылып, дренаж түтігі қойылады. Операциядан кейінгі кезеңде жоғарғы көрсетілген абсцесстегідей ем жасалынады.

Пилефлебит қақпа веналарының және оның тармақтарының — іріңді тромбофлебиті. Сирек кездесетін бірақ ең қауіпті аппендицит асқынулардың бірі. Қазіргі уақытқа дейін пилефлебиттен жазылған науқас кездеспеген. Себебі гангренозды аппендициттен қабыну процессі құрт тәрізді өсіндінің шажырқайына және оның венасына өтеді. Ірің қақпа венасының бауыр іші тармақтарына өтсе, бауыр абсцесстері және сарғаю дамып, аурудың 7-10 тәулігінде науқас бауыр- бүйрек шамасыздығынан қайтыс болады.
Пилефлебиттің алдын алу — ол жедел аппендициттің ерте диагностикасы және уақытылы хирургиялық ем жасау болып табылады.

Достарыңмен әлеуметтік желіде бөліс

Медик+ админ! Сайт бойынша жауапты адам.

  • Рефлюкс нефропатия(5,00 тен 5)
  • Стоматологиядағы микробқа қарсы препараттар(5,00 тен 5)
  • Описторхоз(5,00 тен 5)
  • Көз жарақаттары(5,00 тен 5)
  • Жыныстық қатынас(5,00 тен 5)
  • Стоматологиядағы протездер(5,00 тен 5)
  • Плевра эмпиемасы(5,00 тен 5)
  • Заманауи ингаляциялық анестетиктер(5,00 тен 5)
  • Жедел бүйрек жетіспеушілігі(5,00 тен 5)
  • Пилоростеноз(5,00 тен 5)

KazMedic © 2019
Барлық құқықтары қорғалған

источник

Жедел аппендицит — соқыр ішек (бұйен) өскінінің кабынуы – іш ағзаларының арасында аса жиі кездеседі. Жедел аппендицит бұл полиэтиологиялы жедел хирургиялық ауру.

Жиілігі 40 -10000адамнан

XVI ғ. ғалым Парс алғаш рет кұрт тәрізді өсіндіні сипаттап, оң жақ мықын аймағындағы іріндікті ашуды үсынған.

1884 ж. Р.Фитц «аппендицит» терминін енгізді.

  • Кренлейн (неміс хирургі) 1884 ж. қабынған құрттәрізді өсіндіні алып тастаған.
  • Троянов 1890 ж. құрттәрізді өсіндіні алып тастаған
  • жиілігі 150-200 адамның біреуі;
  • соңғы 10 жыл ішінде ауру 2-3 есеге жиіледі;
  • ет тағамдарын көп пайдаланатын адамдар жиі ауырады;
  • қала тұрғындарында жиі кездеседі;
  • 20-40 жас аралығында жиі;
  • әйел адамдар арасында жиі (1:1,5есе);
  • хирургиялық науқастардың 25-30% құрайды;
  • соңғы кезде ауыр формалары жиі кездеседі.
  • 1млн. аурудан 3000 еңбекке жарайтын адам қайтыс болады
  • Рефлекторлы (нервтік-гумор.)
  • Гематогенді жолмен аппендициттің тромбозы
  • Лимфогенді
  • иммунологиялық
  • алиментарлы
  • паразитарлы
  • баугиноспазм
  • Бөгде заттар (түйме, шемішке)

Классификация Колесов бойынша

  • Аппендикулярлы шаншу
  • 2. Жедел жәй беткей (катаральды) аппендицит
  • Деструктивты жедел аппендицит
  • а) флегмонозды
  • б) гангренозды
  • в) перфоративты
  • Жедел аппендициттің асқынуы
  • а) аппендикулярлы инфильтрат
  • б) аппендикулярлы абцесс
  • в) пилефлебит
  • г) перитонит

Классификация Абрикосов бойынша (морфол.)

  • І. Беткей және катаральды (6-12 сағ. дамиды)
  • ІІ. Флегмонозды (12-24 сағ.)
  • А) жәй
  • Б) флегмонозды-жаралы
  • В) аппостемозды- ірің қабырғаларына толады.
  • Г) Эмпиема (қуысына ірің толады)
  • Д) Флегмонозды-перфоративті
  • ІІІ. Гангренозды (24-48 сағат)
  • 1-лік-гангренозды- а) тесілулі, б) тесілусіз
  • 2-лік гангренозды -а) тесілулі, б) тесілусіз

Құрт тәрізді өскіннің орналасуы

  • төмен қарай 40-50%
  • латеральды 25%
  • медиальды 17-20%
  • алдында 5-7%
  • артынан 9-13%

Құрт тәрізді өсіндінің орналасуы құрттәрізді өсіндінің орналасу түрлері

  • Ауырсыну эпигастрийда басталады -40% — бірт. Бүкіл іш қуыс, 2-6 сағаттан соң оң жақ мықын тұсында жиналақталады. Орташа, 1-2 рет құсу, лоқсу.
  • Жалпы жағдайы қанағаттанарлық, дене қызуы субфебрильді, пульс-90, ҚҚ-өзгермейді.
  • Пальпация:ОЖМ аймағында ауырсыну. Бұлшық-ет дефансы ширығуы Щеткин-Блюмберг симптомы оң.

жүрек айну, 1-2 рет құсу, нәжіс шығару бұзылысы

эпигастрий аймағында басталып 5-6 сағаттан оң жақ мықын аймагына ауысады –қатты емес, төзуге тұрарлық,сирек периодты, қозғалғанда күшейеді

  1. Қабыну синдромы
  • температура (38-39)
  • лейкоцитоз, нейтрофилез, солға жылжу, ЭТЖ жоғарлауы
  1. Перитонеальды синдром
  • интоксикация
  • Гиппократ беті
  • Тілі жабындымен жабылған, іші желденген, тыныс алу актісіне қатыспайды (Винтер синдромы)
  • құрттәрізді өсінді проекциясында ауырсыну аңықталады
  • перистальтикасының нашарлауы + Щеткин-Блюмберг, Мендель,Крымов белгілері
  • оң жақ аймағында бұлшық еттері қатаю
  • Кохер-эпигастральді аумақтағы ауырсынудың оң жақ мықын аймағына көшуі
  • Ситковский науқас сол жаққа жатқанда-ауырсыну.
  • Ровзинг-сол жақтан төменгі тоқ ішекті басқанда, оң жақ мықын аймағы ауырсынуы
  • Крымов –шап сақинасы арқылы бармақпен тексергенде – ауырсыну
  • Воскресенский (көйлек симптомы)
  • Раздольский –оң жақ мықын аймағында тері гиперестезиясы, саусақпен ұрғылау
  • Образцов-оң аяғын бүкпей көтергенде оң жақ мықын аймағында ауырсыну күшейеді
  • Коупа – оң аяғын көтеріп жамбас-сан буынын ротациялы қозғалғанда ауырсынудың күшеюі немесе пайда болуы.
  • Бартомье –Михелсон— сол жаққа жатқызып, оң жақ мықын аймағын басқанда ауырсынудың күшеюі
  • Ректальды тексереді – жамбас пердесінің ауырсынуы
  • Кушнеренко – жөтел симптомы
  • Ленандер – қолтықасты мен тік ішектегі температурасындағы айырмашылық (N
  • Cremasterica – оң жақ жұмыртқаның тартылуы
  • Иванов – сол жақ мықын аймағының бұлшыкетінің атрофиясы
  • Щеткин-Блюмберг перитонит симптомы
  • Филатов – баланы ұйықтап жаткан кезінде пальпациялау
  • Брендо – сол жақ қабырғаны басқанда оң жақ мықын аймағында ауырсыну болады (жүктілерде)

Жедел аппендицит дифференциальды диагнозы

  • Бүйрек ауруы.Бүйрек тас ауруы, ОАМ-эритр., ауырсыну ерекшелігі, дизурия.
  • Жатырдан тыс жүктілік –етеккір келмейді немесе оның сипаты өзгереді ж/е қынаптан сары су шығады, жатыр мойнының артқы іргесінен пункция жасау керек.
  • Жедел панкреатит – құсық үсті-үстіне қайталай береді, улану белгіліері тез дамиды,ауырсыну белдемеленіп тарайды, қанда ж/е зәрде амилазаның жағарылағаны байқалады.
  • Асқазанның ж/е ұлтабардың тесілген жарасы— кенеттен эпигастрида пышақ тәрізді ауырсыну, рентгенде оң жақ диафрагма астында ауа болуы.Анамнезінде бұрын науқастың асқазаны ауырғаны анықталады, іштің ауруы ж/е бұлшық еттің қатаюы көбінесе кіндіктен жоғарыда болады.

Балаларда жедел аппендицит клиникасы

  • Ішастардың әлсіз пластикалық қабілеті
  • Іш шарбылары кішкене
  • Қиын зерттеледі
  • Барлық симптомға басымдылық көрсетеді
  • Жиі токсикалық формалар
  • Пневмониядан қиын ажыратылыды
  • Еқі жасқа дейін сирек кездеседі

Жүктілердегі жедел аппендицит:

  • Құрт терізді өсіндінің орналасуының өзгеруі
  • Бұлшық ет тонусының қиын байқалуы
  • Перитонтке айналуы мүмкін
  • Туу кезінде диагноз қою қиын
  • Жатыр түтігін құрт тәрізді өсіндімен алып тасталуы
  • Операциядан кейін түсік тастауы мүмкін

Кәрілерде жедел аппендицит

  • Клиникасы морфологиясынан озады
  • Бұлшық еттің қатаю мен Щеткин-Блюмберг симптомы теріс болуы мүмкін
  • Барлық симптомы аралас, симптомдар өшірілген түрде болуы мүмкін
  • Жиі деструкция
  • Аппендикулярлы инфильтрат рақтан айыру өте қиын
  • Операциядан кейін өте жиі өкпе аурулары дамиды
  • Жедел аппендициттің емі: аппендикулярлы инфильтраттан басқа шұғыл операция.
  • басқа әдістердің болмауы
  • клиникаға анатомиялық өзгерістің сәйкес келмеуі
  • тосу қаупты
  • асқынуды емдеу қиын

Құрт тәрізді өсіндінің алып тастаудың 5 әдісі бар (аппендэктомия)

  • Антеградты
  • Ретроградты
  • Инвагинациялық
  • Бөлшектеп
  • Лигатурлы

Жедел аппендициттің асқынуы

  1. Пилефлебит
  2. іш қуысы абсцесі
  3. перитонит
  4. аппендикулярлы абсцесс
  5. аппендикулярлы инфильтрат
  • Аппендикулярлы инф-т ОМА-да қаттылау келген түзіліс пайда болады. субфебрильді, шарбы жабысады – тығыз ин. (3-5 күнде)
  • аппендикулярлы абсцессі – температура 39-40, пальпацияда қатты ауырсыну
  • жайылған перитонит
  • пилефлебит – қақпа венасының қабынуы – сепсис бауыр абсцессі, консервативті ем. О перациядан кейінгі қан кету

Асқыну себептері:

  • Операцияны кеш қолдану
  • Ағзаның төмен реактивтілігі
  • Құрт тәрізді өсіндіде патологиялық өзгерестер
  • Хирургиялық техника дефектісі
  • Хирург байқамайтын жағдайлар

Келесі науқастарға диагноз қою қиындай түседі:

  • 3 айға дейінгі балалық шақ
  • Егде және толық адамдар
  • Жүктіліқтің 2-ші жартысы
  • Құрт тәрізді өсіндінің атиптік орналасуы
  • Жедел аппендициттің әртүрлі клиникалық формалары
  • Қосымша аурулардың болуы
  • Асқынудың дамуы
  • Науқасты толық емес тексеру
  • Алынған мәліметтерді дұрыс емес тіркеу

Тұрғындар арасында аппендициттің санитарлық ағарту жұмысысын жүргізу

  • Медициналық көмекті ертерек сұрау басталғанда
  • Өзін-өзі емдеумен айналыспау
  • Іш айдайтын дәрілерді қолданбау. Клизма жасамау
  • Іште интенсивтілігі әлсіз ауру жедел аппендицитті жоққа шығармайды
  • Ауру локализациясы жедел аппендицитті жоққа шығармайды
  • Қатерлі өткен аппендицит өмірге қаупты

Жалғыз емі – операция жүргізу.

Ұқсас материалдарды қарай кетіңіз:

Достарыңмен әлеуметтік желіде бөліс

Медик+ админ! Сайт бойынша жауапты адам.

  • Рефлюкс нефропатия(5,00 тен 5)
  • Стоматологиядағы микробқа қарсы препараттар(5,00 тен 5)
  • Описторхоз(5,00 тен 5)
  • Көз жарақаттары(5,00 тен 5)
  • Жыныстық қатынас(5,00 тен 5)
  • Стоматологиядағы протездер(5,00 тен 5)
  • Плевра эмпиемасы(5,00 тен 5)
  • Заманауи ингаляциялық анестетиктер(5,00 тен 5)
  • Жедел бүйрек жетіспеушілігі(5,00 тен 5)
  • Пилоростеноз(5,00 тен 5)

KazMedic © 2019
Барлық құқықтары қорғалған

источник

Жедел аппендицит – қосымшаның қабыну үрдісінің өткір емес ерекше процесі — паранозды кедергі. Жедел аппендицит клиникасы эпигастриядағы ауырсыну пайда болуымен көрінеді, содан кейін оң жақ мықын аймағына ауысады; айнуы байқалады, құсу, субфебрильді жағдай. Жедел аппендицит диагностикасы іштің зерттеуіндегі тән белгілерді анықтауға негізделген, перифериялық қандағы өзгерістер, Ультрадыбыстық; сонымен бірге іш қуысының және кіші жамбастың басқа да аурулары алынып тасталады. Жедел аппендицит үшін аппендэктомия жасалады – түрлендірілген қосымшаны алып тастау.

Жедел аппендицит — бұл ең жиі кездесетін хирургиялық аурулар, операциялық гастроэнтерологиядағы үлесі 80-ден асады%. Жедел аппендицит 20-40 жастағы науқастарда жиі кездеседі, бірақ ол бала кезінен де, қартайған кездерде де болуы мүмкін. Диагностика мен хирургиялық емдеудің жетілдірілуіне қарамастан, Жедел аппендицит кезінде операциядан кейінгі асқынулар 5-9%, және өлім – 0,1-0,3%.

Жедел аппендициттің даму себептері туралы мәселе бойынша консенсус жоқ. Жедел аппендицит этиологиялық теорияларының арасында механикалық, жұқпалы, ангионевротикалық, аллергиялық, иммунологиялық және басқалар. Қарастырылды, бұл қосымшаның қабынуының басты факторы (аппендицит) қосымшаның люмен механикалық қоршауы, нәжіспен туындаған, бөтен орган, паразиттер, лимфоидті гиперплазия. Бұл слиз процесінде жинақталуына әкеледі, бактериялық флораны белсендіру, қосымша қабырғалардың қабынуы, тамырлы тромбоз.

Инфекциялық теорияға сәйкес, түрлі жұқпалы аурулар өткір аппендицит дамуын бастауы мүмкін – амебиаз, паразиттік инфекциялар, туберкулез, Йерсиниоз, іш сүзегі және т.б .;. Ангионевротикалық теорияның жақтаушылары қорғаныш қабырғасындағы трофикалық бұзылулардың ең бастысы туралы пікірге ие, оның инервациясының бұзылуымен байланысты.

Белгілі бір дәжиі емесде алименттік фактор өткір аппендицит дамуына ықпал етуі мүмкін. Белгілі, негізінен ет өнімдерін пайдалану ішектің мотор-эвакуациясының бұзылуына ықпал етеді, іш қатуға тәуелділік, не, өз кезегінде, Жедел аппендицит дамуына бейім. Сондай-ақ, қолайсыз фон факторлары ішек дисбиозы болып табылады, ағзаның тұрақтылығын төмендету, кексаға қатысты қосымшаның орналасуының кейбір түрлері.

Жекелеген микробтық флоралардан туындаған өткір аппендицит: анаэробикаты емес спорогенді микроорганизмдер (бактероидтер және анаэробты кокк – 90-да% істер), аэроб­патогендер (E. coli, enterococci, Klebsiella және басқалар. — 6-8 %), реже – вирустар, ең қарапайым, қосымшада келтірілген. Қосымшаның инфекциясының негізгі механизмі – ішек; инфекцияның лимфогендік және гематогенді жолдары өткір аппендицит патогенезінде жетекші рөл атқармайды.

Жедел аппендицит жай ғана кездеседі (катарель) немесе деструктивті түрде (флегмонозды, елеусіз, флегмонозды және ойық жара, гангренозды).

Жедел аппендициттің зарарлы түрі (Катараль аппендициті) процестің қабырғасындағы лимфа және қан айналымының бұзылыстары сипатталады, оның ісінуі, экссудативті қабынудың конусты ошақтарын дамыту (бастапқы әсер). Макроскопиялық жағынан, қосымшада шағылысқан және толық қан көрінеді, серозды мембрана – түтікті. Катаральдық өзгерістер қайта қалпына келуі мүмкін; басқаша, олардың прогрессімен, Қарапайым өткір аппендицит деструктивті болады.

Жедел қабынудың басталуынан бастап бірінші күннің соңында лейкоциттердің инфильтрациясы қосымша қабырғалардың барлық қабаттарына таралады, бұл өткір аппендициттің флегмониялық кезеңіне сәйкес келеді. Процесінің қабырғалары қалыңдатылады, Ісініс оның люменде қалыптасады, Месертерия эфемозды және гиперемияға айналады, іштің ішіне сероздық-фибринозды немесе сероздық-іріңді эффузия пайда болады. Көптеген микробты микроскоппен қоса қосымшада көрінетін іріңді іріңді қабыну аптестатикалық өткір аппендицит. Флегмоноздық және ойық аппендициттің қосымша қабырғаларының жарылысы кезінде дамиды, іріңді-деструктивтік өзгерістердің ұлғаюы гаңыранға ауысады.

Жедел аппендицит дамуында ерте саты бөлінеді (12 сағатқа дейін), деструктивті өзгерістердің кезеңі (12 сағаттан 2 күнге дейін) және асқынулардың кезеңі (48 сағаттан). Жедел аппендицит клиникалық көріністері кенеттен көрсетіледі, прекурсорларсыз немесе продромды белгілерсіз. Кейбір жағдайларда, жедел аппендицит клиникасының дамуына бірнеше сағат қалғанда, ерекше емес құбылыстар пайда болуы мүмкін – әлсіздік, денсаулығының нашарлауы, аппетит жоғалту. Жедел аппендициттің толық клиникалық көріністері кезеңінде ауру синдромы және диспепсия типтік болады (айнуы, құсу, газ және нәжісті сақтау).

Жедел аппендицит кезінде ауырсыну – ең ерте және ұзаққа созылған симптом. Бастапқы кезеңде ауырсыну эпигастрия немесе пармабилиялық аймақта орналасады, қарқындылығы аз, көңілді сипат. Жөтелу кезінде, дене салмағының күрт өзгеруі артады. Ауырсынудың басталғанынан бірнеше сағаттан кейін ауырсыну оң жақ мықын аймағына ауысады және пациенттерді тітіркену ретінде сипаттауға болады, пирсинг, жану, кесу, өткір, ақылсыз. Қосымшаның орналасу орнына байланысты кеуденге ауырсынуы мүмкін, төменгі артқы, қышқыл, эпигастрий аймағы.

Жедел аппендицитпен, ереже бойынша, асқазанның симптомдары байқалады: айнуы, жалғыз құсу, метеоризм, іш қату, кейде – бос табандар. Дене температурасы әдетте субфебильді мәндерге дейін көтеріледі.

Дефективті өзгерістер кезеңінде ауырсыну синдромы артады, бұл пациенттердің жағдайына айтарлықтай әсер етеді. Дене температурасы 38-ке дейін көтеріледі,5-390С, маскүнемдіктің өсуі, тахикардия 130-140 дейін көтеріледі. мин. Кейбір жағдайларда парадоксикалық реакция болуы мүмкін, ауырған кезде, керісінше, азаяды немесе жоғалады. Бұл өте қорқынышты белгі, гангренаның дәлелі.

Жедел аппендициттің жойғыш формалары жиі асқынулармен бірге жүреді – аппендикальді абсцессті дамыту, периаппендицит, мезентериолит, Іштің абсцессі, перфорация және перитонит, сепсис.

Диагностика кезінде өткір аппендицит гастритден сараланған болуы керек, асқазан жарасы немесе ұлтабар ойық жарасы, жедел холецистит, панкреатит, уролития, JCB, эктопиялық жүктілік, аднексит, өткір орхидиоз, өткір цистит және басқалары. аурулар, іштің ауырсынуы.

Жедел аппендицит абдоминальды белгілермен сипатталады: тыныс алған кезде оң жақ ішке қарай кетеді (Ивановтың белгілері), Ішкі қабырғасының бұлшық еттерінің кернеуі, перитонеальды тітіркену белгілері (Щеткина-Блумберг), оң жақ мықын аймағында перкуссиямен ауырсыну (Раздольдік симптом), сол жақта орналасқан ауырсынудың жоғарылауы (Ситковский симптомы, Бартоми-Мишельсон) және т.б. Қан лейкоцитарлы формуласының өзгеруі өткір аппендицит кезеңдеріне сәйкес артады – 10-12×109 дейін/l 14-18×109 дейін созылмалы қабыну кезінде/l және одан жоғары – іріңді деструктивті нысандармен.

Дифференциалды диагноз қою мақсатында ректальды немесе қынапты тексеру жүргізіледі. Іштің тағы бір өткір патологиясын болдырмау үшін іш қуысында ультрадыбыстық сканерлеу жүргізіледі, ол қосымшаның кеңеюі мен қалыңдығын анықтайды, ішектің эффузиясының болуы. Клиникалық емес зертханалық диагностика жағдайында диагностикалық лапароскопия қолданылады.

Жедел аппендицит кезінде, мүмкіндігінше, қабынуға қарсы витаминді қосымша шығару керек – аппендэктомия. Жедел аппендицит жағдайында, Волкович-Дьяконовтың айтуына сәйкес, қосымшаға қолжетімділік қолданылады – оң жақ мықын қылқанша бұралу.

Диагностикалық түрде түсініксіз жағдайларда Ленандер бойынша парареальды қолжетімділік қолданылады, онда кескіш оң және төменгі оң бұлшықеттің сыртқы шетіне параллель орналасқан. Мұндай жағдайларда орташа орта немесе төменгі ортаңғы лапаротомия қолданылады, егер жедел аппендицит курсы перитонитпен ауыратын болса.

Соңғы жылдары, аз инвазиялық хирургияны дамыту, хирургия жиі лапароскопиялық қол жеткізу арқылы жүзеге асырылады (лапароскопиялық аппендэктомия).

Жедел медициналық көмек және ерте операция жасау өткір аппендициттің қолайлы нәтижесі болып табылады. Қалыпты физикалық және еңбек қызметін қайтару әдетте аппендэктомен кейін 3 аптадан кейін рұқсат етіледі.

Жедел аппендицит асқынған жағдайда (қосымшасы­сүзінді, іш қуысының жергілікті абсцессі — тазо­vogo, интерстестинальный, субдиафрагматикалық, перитонит, pylephlebitis, жабысқақ ішек тосқауылдары және т.б.) елеулі болжам.

источник

Понравилась статья? Поделить с друзьями: