Кашель от цитомегаловируса у детей

Как лечить цитомегаловирус у детей?

Цитомегаловирус (ЦМВ) у детей обнаруживают совершенно случайно. Очень часто после обследования ребенка на инфекции, мама слышит от доктора загадочную фразу: в крови обнаружены антитела к цитомегаловирусу.

Большая часть детей заражена им, но инфекция ведет себя скрытно и до определенного момента ничем не проявляется.

Активизируется инфекция у детей на фоне снижения иммунитета и последствия ее могут быть весьма печальными: потеря зрения, слуха, нарушение интеллекта и даже летальный исход. Какие симптомы имеет цитомегалия и почему заболевание считают таким опасным?

Причины

Причины патологии – ДНК-содержащий вирус, один из семейства герпес-вирусов. Проникнув однажды в организм, возбудитель остается в нем на всю жизнь. Если никаких проявлений болезни нет, то такая форма инфекции называется носительством. По статистике, 80-90% взрослых людей заражены цитомегаловирусом, причем первая встреча с возбудителем происходит еще в детстве.

Попав в кровоток, вирус стремится проникнуть в клетки слюнных желез – это излюбленная локализация возбудителя.

Вирус поражает дыхательные пути, печень, селезенку, головной мозг, желудочно-кишечный тракт, почки.

В клетках он встраивает свою ДНК в ядро, после чего начинается продукция новых вирусных частиц. Инфицированная клетка сильно увеличивается в размерах, что и дало название возбудителю: в переводе с латыни оно означает «гигантские клетки».

Обычно цитомегаловирус у детей не вызывает яркие симптомы и протекает скрытно. Болезнь наносит серьезный урон при ослаблении иммунной защиты, что встречается у следующих групп малышей:

  • недоношенных и ослабленных;
  • У детей с врожденными пороками;
  • ВИЧ-инфицированных;
  • с нарушениями в работе иммунной системы;
  • с хроническими заболеваниями (сахарный диабет, гломерулонефрит).

Как передается?

Носитель или больной человек выделяет вирус во внешнюю среду со слюной, грудным молоком, мочой, слизью из половых путей.

Заражение ребенка может произойти следующими путями:

  • Вертикальным – происходит в период внутриутробного развития. Вирус способен проникать через плаценту в кровоток плода из организма матери. Особенно высок риск заражения, если женщина во время беременности перенесла острую форму инфекции.
  • С молоком матери – если женщина болеет острой формой инфекции или заразилась во время лактации.
  • Контактным, воздушно-капельным – при прохождении через родовые пути и в более старшем возрасте, когда малыш общается с зараженными людьми.

Общепринятой классификации цитомегаловирусной инфекции нет. Доктора делят болезнь как по времени заражения (врожденная, приобретенная), так и по распространенности (генерализованная, локализованная). В отдельную группу выделяют инфекцию у ВИЧ-инфицированных детей.

Врожденная

Врожденной называют инфекцию, которую ребенок получил от матери во время беременности. Если заражение происходит в первом триместре, беременность прерывается или рождается малыш с тяжелыми пороками развития. Инфицирование на поздних сроках протекает в более легкой форме.

По течению врожденная цитомегаловирусная инфекция может быть:

Острая форма проявляется сразу после рождения, а хроническая – развивается постепенно в течение первых месяцев жизни.

Приобретенная

Приобретенной цитомегаловирусной инфекцией малыш заражается во время грудного вскармливания от матери или при контакте с больным человеком. У грудничков болезнь может протекать тяжело, у деток дошкольного и школьного возраста – по типу ОРВИ.

По течению заболевание может быть:

  • латентным – локализованная форма (вирус обитает в слюнных железах);
  • острым – по типу ОРВИ с повышением температуры;
  • генерализованным – тяжелая форма с поражением многих систем органов.

Симптомы

Симптомы будут зависеть от формы болезни, возраста и иммунного статуса ребенка.

У новорожденного

Цитомегаловирус у детей первых дней жизни поражает печень, что проявляется, как желтушное окрашивание кожи и глаз. В норме желтуха новорожденных проходит в течение месяца, у инфицированных же детей она держится до полугода. Может быть нарушено пищеварение, ребенок плохо прибавляет массу, беспокоится.

Поражение кроветворной системы приводит к снижению числа тромбоцитов – клеток крови, отвечающих за свертывание. В результате на коже ребенка легко появляются синяки, может быть мелкоточечная геморрагическая сыпь. Возможны такие симптомы, как кровотечение из пупка, примесь крови в кале и в рвотных массах.

Инфекция у новорожденных вызывает воспаление мозговой ткани (энцефалит) с последующим образованием в очагах повреждения плотных кальцинированных включений. У малыша могут быть такие симптомы, как судороги, потеря сознания, неврологические нарушения.

Увеличение размера головы – результат водянки мозга из-за повышенной продукции ликвора на фоне воспалительной реакции.

Поражение центральной нервной системы обычно сочетается с нарушением зрения. Вирус проникает в структуры глаза и повреждает их, из-за чего у малыша может помутнеть хрусталик, измениться форма и цвет радужной оболочки, зрачка. Нередко последствия цитомегалии – это стойкое нарушение зрения.

Кашель, одышка, синюшный цвет кожи новорожденного – симптомы цитомегаловирусной пневмонии. Уменьшение количества мочи, необычный цвет или резкий запах говорят о поражении почек острой формой инфекции.

Врожденная инфекция приводит к очень серьезным последствиям, вплоть до глубокой инвалидизации и смерти ребенка. Лечение народными средствами здесь не поможет, требуется серьезная медикаментозная терапия.

У годовалого ребенка и старше

У детей от года и старше инфекция обычно приобретенная. Болезнь проявляется, как воспаление верхних дыхательных путей. Малыша беспокоит кашель, заложенность носа, боль при глотании, повышение температуры тела. Может присоединиться сыпь по всему телу в виде красных пятен.

У ребенка увеличиваются лимфоузлы на шее, под нижней челюстью, в подмышках, паху. Опухшие лимфоузлы безболезненные, поверхность кожи обычного цвета.

Иногда ребенок жалуется на боль в животе, в правой его половине или с обеих сторон. Причины боли – увеличение печени и селезенки в размерах. Может появиться небольшая желтушность кожи и глаз – симптомы поражения печени.

Хотя болезнь и похожа на обычную ОРВИ, лечение народными средствами не излечит ребенка полностью.

Диагностика

Диагностировать такое заболевание у детей – дело непростое, так как проявления неспецифичны и напоминают течение многих других заболеваний. Врач осмотрит ребенка, после чего назначит необходимые анализы и исследования для подтверждения цитомегалии.

Анализы

Обнаружить инфекцию у ребенка помогут следующие анализы:

  • Анализы крови на антитела к возбудителю – защитный белок Ig M говорит об острой инфекции, а IgG о хронической или латентной форме.
  • ПЦР мочи и слюны – позволяет обнаружить самого возбудителя в материале.
  • Общий анализ крови – у ребенка снижено количество эритроцитов (анемия), тромбоцитов и лейкоцитов.
  • Биохимические анализы крови – повышаются ферменты печени АЛТ и АСТ, при поражении почек увеличится концентрация мочевины и креатинина.

Осадок мочи обязательно исследуют под микроскопом на наличие гигантских клеток с ядром в виде «совиного глаза» позволит убедиться в диагнозе цитомегалия.

Инструментальные методы

Их назначают в зависимости от того, какая система у ребенка поражена:

  • рентген грудной клетки – при поражении легких на снимке будут признаки пневмонии;
  • УЗИ брюшной полости – выявит увеличение печени и селезенки, возможные кровоизлияния в них;
  • УЗИ или МРТ головного мозга – обнаружат очаги воспаления или кальцинаты.

При генерализованной инфекции врач назначит осмотр глазного дна окулистом. Это позволит вовремя обнаружить повреждение структур глаза и, возможно, сохранить зрение при условии грамотного лечения.

Лечение

Как и чем лечить заболевание? Лечением занимаются врач-инфекционист совместно с педиатром. При необходимости ребенка будут наблюдать невролог, окулист, нефролог или уролог.

Препараты

Лекарство, которое полностью устраняет цитомегаловирус из организма, не разработано. Изначально были попытки лечить его противогерпетическими препаратами, но такая схема не слишком успешна.

Врач может назначить ганцикловир, хотя у малышей он используется только в безвыходных ситуациях из-за высокой токсичности. Применить лекарство можно лишь у детей старшего возраста в случае тяжелого течения инфекции.

При тяжелой инфекции ребенку вводят внутривенно иммуноглобулин человеческий – защитные антитела, которые помогут предотвратить негативные последствия болезни.

Если цитомегаловирус у ребенка протекает по типу ОРВИ, то врач назначит препараты, которые облегчат симптомы болезни:

  • жаропонижающие — при температуре выше 38 градусов C;
  • отхаркивающие — при кашле с вязкой мокротой;
  • иммуномодулирующие – детям старше 5 лет для ускорения выработки защитных антител;
  • витаминно-минеральные – для повышения устойчивости организма к болезни.

На время острой инфекции врач назначит постельный режим, большое количество теплой жидкости (чай с медом, морс, компот), лечение народными средствами: полоскание горла с антисептиками (ромашкой, содой, йодом) – это не устранит причины болезни, но значительно облегчит проявления.

Профилактика

Профилактика инфекции включает в себя соблюдение ребенком правил личной гигиены, так как вирус передается контактным путем. Прогулки на свежем воздухе, разнообразное меню, рациональный режим дня – все это укрепит иммунитет малыша и позволит легко пережить атаку вируса.

Чтобы защитить ребенка от врожденной цитомегалии, женщина во время планирования беременности должна сдать анализ на антитела. В случае, если антитела не обнаружены, врач назначит будущей матери профилактическую вакцинацию.

Прививка сформирует иммунитет к возбудителю, защитит женщину во время беременности от инфицирования.

Лечение народными средствами острой инфекции во время беременности неэффективно, надо обязательно обратиться к врачу при любых симптомах ОРВИ. Последствия врожденной цитомегалии слишком серьезны, чтобы пренебречь возможной опасностью.

источник

Цитомегаловирус и кашель у ребенка

Цитомегаловирус – довольно распространенный вид инфекции. Но, в 90 % случаях, человек, являющийся ее носителем, даже не подозревает о ее наличии. До тех пор, пока это не выяснится в процессе медицинских исследований, либо не появятся явные симптомы заболевания.

Признаки ЦМВ

Для того чтобы инфекция проявила себя, необходимо появление ряда провоцирующих факторов. А именно:

  • регулярный стресс;
  • употребление цитостатика либо иммунодепрессанта;
  • систематическое переохлаждение;
  • заражение ВИЧ.

Чаще всего, признаки цитомегаловируса, проявляются в виде банального респираторного заболевания со стандартными симптомам: повешением температуры тела, общим недомоганием, головными болями. Чуть реже, вирус может дать о себе знать более серьезными недугами: артритом, пневманией, энцефалитом.

Явным признаком ЦМВ-инфекции, может быть и поражение внутренних органов. В этом случае, воспаляются почечные ткани, надпочечники, селезенка, поджелудочная железа. В свою очередь, такие процессы, сопровождаются частыми пневмониями, низким показателем тромбоцитов в крови, увеличением околоушных и подчелюстных слюнных желез. Помимо этого, может возникать воспаления суставов, высыпания на кожных покровах.

Признаками цитомегаловируса являются и воспаления органов мочеполовой системы. У женщин он проявляется воспалениями и эрозиями шейки матки, влагалища, яичников. При этом у пациентки наблюдаются сильные боли.

У мужчин же, со стороны половых органов, болезнь бессимптомна. Лишь в редких случаях возникает воспаление яичек либо мочеиспускательного канала, сопровождающееся болезненными ощущениями во время осуществления гигиенических процедур.

Может ли ЦМВ давать температуру?

Нередко при цитомегаловирусе у больного, наблюдается повышение температуры тела. Обычно это происходит после инкубационного периода, который проходит в период от 20 до 60 дней. Чаще всего этот симптом свойственен острой форме заболевания.

Как правило, показатели термометра в данном случае будут варьироваться в пределах от 37,5 градусов до 38. Очень редко, однако все – таки это бывает, если до заражения вирусом иммунная система человека была слишком ослаблена, температура при ЦМВ может подниматься еще выше. Но, спустя некоторое время, этот показатель приходит в норму и без медицинского вмешательства.

Иногда, температура при цитомегаловирусе, может сопровождаться и иными симптомами простудных заболеваний, ангины.

Сыпь на коже при цитомегаловирусе

Сыпь также нередкий признак ЦМВ. Высыпания при этом имеют красновато – коричневый оттенок. Наиболее частыми местами их концентрации, является лицо, ноги, руки, ротовая полость. Однако располагаться сыпь на коже при цитомегаловирусе может и в иных зонах.

Размер и интенсивность пятен, зависит от многих факторов. Начиная от индивидуальных особенностей организма, и закачивая степенью инфицирования.

Выделения при цитомегаловирусе

Данный признак свойственен при поражении мочеполовой системы женщины. Обычно, он вызывает церцивит (воспаление, эрозию шейки матки), эндометрит (инфицирование внутреннего слоя матки, яичников либо влагалища). Крайне опасен недуг при беременности женщины. Он может привести к всевозможным порокам развития плода.

Выделения при цитомегаловирусе имеют бело-голубой оттенок и исходят из половых органов.

Кашель при цитомегаловирусе

Также является одним из симптомов ЦМВ-инфекции. В медицине даже существует специальный термин «цитомегаловирусная пневмония». Практически у всех больных, кашель имеет приступообразный, сухой характер. По своей природе, он очень напоминает кашель при коклюше.

Этот признак ЦМВ может сопровождаться и одышкой. Изначально, она проявляется лишь изредка. Причем, при лишь интенсивных физических нагрузках. А впоследствии, симптом начинает проявляться даже при минимальных движениях.

Помимо одышки, кашель при цитомегаловирусе, может сопровождаться и резкими скачками температуры от 35 до 38,5 градусов. Если не принимать никаких медицинских мер и не проводить лечение цитомегаловируса, состояние больного значительно ухудшиться.

Кашель приобретет систематический характер, признаки интоксикации, становятся более явными. Температура при ЦМВ достигает пика 40 градусов. Также наблюдается сильная слабость, потливость, особенно в ночное время, резкое снижение веса тела.

В течение прогрессирования заболевания, кашель при цитомегаловирусе, прогрессирует. Начальная стадия характеризуется одиночными позывами. На пике, инфекция, проявляется полноценными приступами. Он может быть, как быть сухим, так и с присутствием незначительного количества мокроты.

Интересные материалы по этой теме!

Чем опасен цитомегаловирус?

На сегодняшний день одной из самых опасных является цитомегаловирусная инфекция. Несмотря на то, что она открыта…

Мазь Кандид от молочницы — миф или реальность?

Все более популярными становятся в лечении инфекций, вызванных грибками, противогрибковые препараты индийской компании «Гленмарк» (Glenmark Pharmaceuticals Limited). При…

Отзывы и комментарии

А выделения только у девочек бывают или у мальчиков тоже при наличии цитомегаловируса?

У дочери на 9 недели беременности появился герпес, поднялась темперетура, 38 держалась несколько дней. Лечилась назначенными антибиотиками для беременных. Сейчас подозревают ЦТВ. Мы в шоке. Что будет с ребенком?

Обратитесь к врачу-инфекционисту, он назначит лечение.

Помогите пожалуйста! У ребенка нашли цитомегаловирус, очень сильно кашляет, а ночью вообще спать мешает. Сильная мокрота. Чем лечить кашель при цитомегаловирусе?

Оставить отзыв или комментарий

ЕЩЁ МАТЕРИАЛЫ ПО ТЕМЕ

У ребенка обнаружен цитомегаловирус. Несмотря на широкое распространение этого агента по планете, знаний о нему обычных обывателей практически нет. В лучшем случае, кто-то что-то когда-то слышал, но что именно, уже не вспомнить. Доктор Евгений Комаровский в доступной форме рассказал, что это вирус, чем он опасен и что делать, если в анализах крови у ребенка нашли этого «страшного зверя». Предоставляем вам возможность ознакомиться с информацией от известного врача.

Цитомегаловирус относится к семейству герпесных вирусов пятого типа. Он довольно интересен при взгляде в микроскоп — его формы напоминают круглую колючую оболочку плодов каштана, а в разрезе он похож на шестеренку.

Поражая человека, этот вирус вызывает возникновение цитомегаловирусной инфекции. Впрочем, он не настолько агрессивен: после попадания в организм, он долгое время может вполне себе мирно существовать там, никак не обозначая своего присутствия. За эту «толерантность» его называют условно-патогенным вирусом, который переходит в размножению и вызывает заболевание только при определенных факторах. Главный из них — ослабленный иммунитет. Наиболее подвержены инфекции люди, принимающие много медикаментов по любому поводу, живущие в экологически-загрязненном районе, часто и в больших количествах пользующиеся бытовой химией.

Цитомегаловирус очень любит селиться в слюнных железах. Оттуда он путешествует по всему организму.

К слову, организм постепенно вырабатывает антитела к нему, и если их накопилось достаточно, даже ослабленный иммунитет уже не сможет стать причиной возникновения цитомегаловирусной инфекции.

Пути передачи

Если для взрослых основной путь инфицирования — половой, то для детей — это поцелуи, контакт со слюной зараженного вирусом человека, поэтому его иногда называют вирусом поцелуя.

Также мать, большая цитомегаловирусной инфекцией, передает ее плоду во время беременности, и это может вызвать довольно серьезные пороки в его развитии. Ребенок может инфицироваться во время родов при контакте со слизистыми оболочками родовых путей. Кроме того, малыш может получить инфекцию с материнским молоком в первые дни своей жизни.

Еще один путь передачи цитомегаловируса — кровь. Если у крохи были заменные переливания крови от донора, у которого есть такой вирус, а также операции по трансплантации органов от инфицированного донора, то ребенок обязательно станет носителей цитомегаловируса.

Евгений Комаровский приводит такой факт: на планете 100% людей пожилого возраста так или иначе имели контакт с цитомегаловирусом. Среди подростков обнаруживается около 15% тех, у кого уже есть антитела к этому агенту ( то есть заболевание уже перенесено). К 35-40 годам антитела к ЦМВ находят у 50-70% людей. К пенсии число имеющих иммунитет к вирусу еще выше. Таким образом, говорить о какой-то чрезмерной опасности вируса пятого типа довольно трудно, ведь многие переболевшие даже не знают о такой инфекции — она прошла для них совершенно незаметно.

Опасен вирус разве что для беременных и их еще нерожденных детей, но тоже при условии, что столкновение будущей мамы с ЦМВ во время вынашивания плода возникло впервые. Если женщина ранее болела, и в ее крови обнаружены антитела, то никакого вреда для ребенка нет. Но первичное инфицирование в период беременности опасно для малыша — он может погибнуть или велик риск врожденных пороков развития.

Если заражение малыша происходит во время беременности или сразу после родов, то медики говорят о врожденной цитомегаловирусной инфекции. Это — довольно серьезный диагноз.

Если ребенок подхватил вирус уже в собственной сознательной жизни, говорят о приобретенной инфекции. Ее удается преодолеть без особого труда и последствий.

Родители чаще всего обращаются с вопросом: что означает, если в анализе крови малыша нашли антитела к цитомегаловирусу (IgG) и напротив ЦМВ поставили +? Волноваться не о чем, говорит Евгений Комаровский. Это не означает, что ребенок болен, а говорит о том, что в его организме есть антитела, которые не дадут цитомегаловирусу сделать свое «черное дело». Они выработались самостоятельно, поскольку дитя уже имело контакт с этим вирусом.

Волноваться надо начинать, если у ребенка в результатах анализа крови стоит IgM+. Это означает, что вирус в крови есть, а антител еще нет.

Симптомы инфекции

Наличие цитомегаловирусной инфекции у новорожденного определяют врачи детского отделения родильного дома. Они сразу после появления крохи на свет делают расширенный анализ крови.

В случае приобретенной инфекции родителям следует знать, что инкубационный период длится от 3 недель до 2 месяцев, а само заболевание может продолжаться от 2 недель по полутора месяцев.

Симптомы даже у очень внимательной мамы не вызовут ни малейшего сомнения и подозрения — они очень напоминают обычную вирусную инфекцию:

  • повышается температура тела;
  • появляются респираторные симптомы (насморк, кашель, который довольно быстро переходит в бронхит);
  • заметны признаки интоксикации, у ребенка отсутствует аппетит, он жалуется на головную и мышечные боли.

Если у ребенка с иммунной системой все в порядке, то она даст мощный отпор вирусу, его распространение будет остановлено, а в крови у малыша появятся те самые IgG – антитела. Однако если собственной защиты карапузу не хватило, инфекция может «затаиться» и приобрести вялотекущую, но глубинную форму, при которой поражаются внутренние органы и нервная система. При генерализованной форме цитомегаловирусной инфекции страдают печень, почки и надпочечники, селезенка.

Лечить цитомегаловирусную инфекцию принято по аналогии с герпетической инфекцией, разве что выбирают препараты, которые воздействует не на герпесы в целом, а на цитомегаловирус в частности. Таких средств два — «Ганцикловир» и «Цитовен», оба достаточно дорогие.

Ребенку во время острой фазы болезни назначают обильное питье, прием витаминов. При неосложненной цитомегаловирусной инфекции антибиотики не нужны, поскольку противомикробные препараты не помогают против вирусов.

Антибактериальные средства могут быть назначены врачом при осложненном течении болезни, когда имеются воспалительные процессы со стороны внутренних органов.

Лучшая профилактика — укрепление иммунитета, полноценное питание, закаливание, занятия спортом. Если беременная женщина не болела цитомегалией и у нее при постановке на учет не выявят антител к этому вирусу, то она автоматически попадет в группу риска.

Вирус этот молодой ( его открыли только в середине 20 века), а потому малоизученный. На сегодняшний день эффективность экспериментальной вакцины равна примерно 50%, то есть половина из привитых беременных все равно заболеет ЦМВ.

Более подробно узнать о цитомегаловирусной инфекции вам поможет видео доктора Комаровского.

Заражение цитомегаловирусом обычно происходит в детстве — инфекция распространена и легко передается множеством путей. Не исключается также внутриутробное инфицирование плода, что очень опасно, так как в этом случае вирус может нарушить развитие плода.

ВНИМАНИЕ! Перед тем как задать вопрос, рекомендуем Вам ознакомиться с содержанием раздела . Велика вероятность, что там Вы найдете ответ на свой вопрос прямо сейчас, не тратя время на ожидание ответа от врача–консультанта.

Моему сыну 1 год 9 месяцев. Последние 2 месяца он кашлял (температура была всего 2 дня), нам делали различные анализы, в т.ч. полимеразную цепную реакцию на цитомегаловирус, и обнаружили его у ребенка. Сейчас ребенок не кашляет. Чем опасна эта инфекция и что нам делать дальше?

Отвечает Дранник Георгий Николаевич:

Врач иммунолог, заведующий кафедрой клинической иммунологии и аллергологии, д.м.н., профессор

Цитомегаловирус у детей, как и у взрослых, часто проявляется признаками ОРЗ: температура, насморк, отечность зева, увеличение лимфатических узлов, быстрая утомляемость, возможно развитие воспаления легких, поражение желудочно-кишечного тракта, печени, эндокринных желез (таких как надпочечники и гипофиз).
Не всегда при обнаружении этого вируса требуется лечение. Цитомегаловирусная инфекция может присутствовать в организме и никогда никак себя не проявлять. Внимания требуют ее врожденная и острая формы. Для определения активности возбудителя нужно сдать анализ крови на выявление антител к вирусу (имунноглобулины M и G).
Лечение цитомегаловируса не позволяет полностью его устранить, однако возможно избавление пациента от его проявлений, а также укрепление иммунитета, не позволяющего ему активизироваться. Острая форма цитомегаловирусной инфекции у детей лечится с помощью антивирусных препаратов, которые «загоняют» цитомегаловирус в безопасную, пассивную форму.
В то же время, скрыто протекающая при нормальном иммунитете цитомегаловирусная инфекция, является довольно распространенной и чаще всего не приносит какого-либо вреда для здоровья.
К сожалению, формат интернет-консультации не позволяет нам давать какие-либо советы в отношении лекарственных средств. Необходимо ли Вашему ребенку лечении и какое именно может решить лишь специалист при очной консультации.

У ребенка постоянные кожные высыпания, проблемы с ЖКТ, может ли это быть симптомом цитомегаловируса?

Отвечает Марков Игорь Семенович:

Врач инфекционист, доктор медицины

Теоретически – может, хотя начинать следовало бы с анализов кала общего (копрограмма) и на дисбактериоз кишечника. Проблемы с ЖКТ – основная причина дерматитов у детей первых лет жизни. Кроме того, имеет значение возраст ребенка: после 2-3 лет активность врожденной ЦМВ-инфекции начинает затухать сама собой без лечения.

Здравствуйте! У моего сына начиная со 2-го месяца жизни всегда был очень низкий показатель нейтропении (от 1,3 до 0,65). По рекомендации гематолога были проведенны исследования крови на инфекции. Результат — цитомегаловирусная инфекция. Заключение врачей — вирусассоциированная нейтропения. Был назначен курс лечения: противовирусный препарат и цитокин. Результат по анализу крови после назначенного лечения не впечатлил — коэффициент нейтропении 0,94.Подскажите, пожалуйста, чем можно спасти нашу ситуацию и куда лучше обратиться с такой проблемой. Очень переживаю за своего сынулю. Могут ли нам чем то помочь стволовые клетки? Заранее спасибо за ответ.

Отвечает Марков Игорь Семенович:

Врач инфекционист, доктор медицины

Здравствуйте! Стволовые клетки – хороший вид лечения. Но сначала необходимо разобраться с активностью ЦМВ (методом ПЦР – кровь, слюна и моча). Потому что, если проведенное лечение не помогло и репликация вируса продолжается – стволовые клетки также быстро пострадают, как и нейтрофилы. В этом случае необходимо сначала провести более эффективное противовирусное лечение. А потом – может и стволовые клетки не понадобятся. За консультацией можете обратиться в нашу

Здравствуйте! Моему ребенку 5,9 лет, он астматик. Ребенка мучает кашель и насморк, врач аллерголог по своей линии ничего у ребенка не наблюдает и направила нас к инфекционисту. У ребенка обнаружили цитомегаловирус, при норме до 15 — результат 122,6, лямблии, anti-Chl.pneumonia IgG. — сильнополож. , anti-Myc.pneumonia IgG-ghb при норме до 100 -результат 220. Ребенку назначили антибиотик макролид и ферменты растительного происхождения, ребенку после 5 го дня стало плохо, его тошнило и рвало, 4 дня ничего не ел. Повторные анализы изменения не показали. Как нам быть и чем лечиться. Большое спасибо.

Отвечает Марков Игорь Семенович:

Врач инфекционист, доктор медицины

Здравствуйте. Ситуация вообще-то не совсем понятная и вряд ли можно ответить корректно виртуально. 1. Какие были дозировки антибиотика, который не должен вызывать рвоту. 2. Чем лечили лямблии. 3. Были или нет назначены желчегонные препараты. И так далее. Виртуальные рекомендации. 1. Определить методом ПЦР активность ЦМВ. 2. В первую очередь – разобраться с лямблиями. 3. Повторный курс антибиотиков (он может все-таки понадобиться) ранее, чем через 1 мес не назначать. 4. Сделать бакпосевы из зева, носа, мокроты. Из выделенных бактерий приготовить аутовакцину и в сочетании с другими бактериальными вакцинами провести в течение 3-4 мес курс специфической иммунизации против этих бактерий.

Добрый день! По результатам моих анализов (цитомегаловирус IgG 1:400; и герпес IgG меньше 1:100) детский врач-инфекционист заявил, что мой ребенок также болен цитомегаловирусом и герпесом и я должна провести несколько курсов лечения индуктором интерферона (1 табл 1 р в день в течение 10 дней) моей дочери (5 лет). Я очень сильно сомневаюсь в правильности назначенного лечения. Подскажите, пожалуйста, что я должна сделать в подобной ситуации?

Отвечает Марков Игорь Семенович:

Врач инфекционист, доктор медицины

Добрый день! Ваш пример – дополнительная иллюстрация к известным ситуациям, о которых я неоднократно писал в своих статьях и книге, когда материнская интуиция может быть гораздо ближе к истине, чем рекомендации неосведомленного врача. Полученные результаты говорят лишь о том, что в организме Вашего ребенка есть цитомегаловирус (CMV) и вообще отсутствует вирус простого герпеса. Такие результаты в норме (!) обнаруживают у 40−50% детей дошкольников и у 95% и более — взрослых. Только у 10−15% хронически инфицированных лиц этот вирус находится в активной форме, которая собственно и может требовать (и то не всегда!) специфической терапии. Активность вируса определяют по наличию в крови антител к CMV класса IgМ (относительный тест – при отрицательных результатах ПЦР-исследования лечение не показано) и путем обнаружения вирусной ДНК в крови, слюне и/или моче методом ПЦР (абсолютный тест). При активных формах назначают противовирусные препараты. Индуктор интерферона, кстати, к антицитомегаловирусным препаратам не относится. Желаю успеха!

Здравствуйте! Помогите, пожалуйста, с выводами. Предыстория: в 1 мес. дочка оказалась в больнице по поводу затянувшейся желтухи (появилась на 4 день после родов). Билирубин был около 200. Сдали ПЦР на цитомегалловирус (я – носитель, заразилась до беременности, острой стадии не было) – оказался положительный (ДНК ЦМВ в крови — (+). Прошли курс лечения (капли растительные противовирусные 1 капля 3 раза в день 40 дней + свечи гомеопатические №1 2 раза в день 2 недели, потом 3 дня в неделю в течение месяца). После курса сдали анализ повторно, но лаборатория попросила для большей точности сдать еще мочу и слюну. Результаты мочи и слюны я получу в письменном виде только через несколько дней, но они готовы, и по телефону мне их диагностический центр немного прокомментировал: есть вирус (сдавался тот же ПЦР), но якобы это остаточные вирусные клетки, переданные от матери, а нового заражения не было, раз кровь чистая. Насчет нового заражения, я уверена, а как быть с этими остаточными? Разве может такое быть, что в крови ничего, а в слюне и моче есть? Нужно ли еще лечение? Насколько уверенно можно говорить об «остаточных» клетках? К сожалению, не могу написать подробно сам анализ – нет его на руках. Заранее благодарна за ответ .

Отвечает Марков Игорь Семенович:

Врач инфекционист, доктор медицины

Такого понятия как «остаточные вирусные клетки» просто не существует. Если спустя месяц после рождения ДНК цитомегаловируса определяли в крови у ребенка, то речь идет о врожденной цитомегловирусной инфекции, которая теперь пожизненно останется в организме ребенка. В самом этом факте ничего плохого нет – все равно этот вирус рано или поздно попадает в организм человека и постоянно «проживает» более чем у 95% взрослых. Но именно врожденые ЦМВ-инфекции приводят к развитию различных заболеваний. Относительно нового заражения. Достаточно часто женщины, после внутриутробной передачи ЦВМ, продолжают дополнительно инфицировать своего младенца этим вирусом через грудное молоко. Поэтому молоко необходимо безотлагательно проверить методом ПЦР на ДНК ЦМВ. Ситуация, когда вирус перестает определяться в крови и еще долго (иногда – много месяцев и даже годами) обнаруживается в моче и/или слюне абсолютна типична. Почки и слюнные железы – места излюбленного проживания этого вируса. Вопрос с лечением решают на основании клинических симптомов у ребенка, состояния физического и психического развития, а также потенциальной угрозы отдаленных последствий. Однако с большой долей вероятности такое лечение может понадобиться – необходимо добиться полного прекращения вирусной репликации не только в крови, но и в моче и слюне. Назначенные препараты не относятся к специфическим препаратам против ЦМВ, поэтому лечение ими повторять не следует.

Скажите,пожалуйста,может ли субфебрильная температура (до 37,4) быть результатом острого ЦМВ у ребенка 3х лет.Прошли курс лечения в больнице, сейчас дома на амбулаторном лечении (препарат интерферона, бактериальные вакцины местно). Спасибо. Очень переживаем!

Отвечает Марков Игорь Семенович:

Врач инфекционист, доктор медицины

Острая ЦМВ-инфекция в 3 года вообще крайне маловероятна: на уровне 0,1-0,05%. Ответ на этот вопрос можно получить абсолютно точно, проверив методом ПЦР кровь, слюну и мочу на наличие вирусной ДНК. В связи с субфебрильной температурой рекомендую 3 раза сдать бакпосев мочи. Если там будет обнаружена какая-либо бактерия кишечной группы – это и будет причина субфебрилитета. Применение антибиотиков в этом случае противопоказано.

Здравствуйте! У моей 12-ти летней дочери обнаружен ЦМВ, причем Ig M орицательный, а Ig G положительный 1:1600, авидность Ig G высокая. Объясните, пожайлуста, насколько это опасно и какие могут быть последствия? Нужно ли мне обязательно обследоваться, поскольку и я могу быть носителем этого вируса?

Отвечает Марков Игорь Семенович:

Врач инфекционист, доктор медицины

Здравствуйте Ольга. Приведенные результаты анализов никакой опасности сами по себе не представляют. Для ответа на этот вопрос необходимо методом ПЦР исследовать кровь, слюну и мочу на вирусную ДНК. Вам обследоваться не нужно, хотя Вы с вероятностью 95% и выше (как и все остальные взрослые) являетесь носителем этого вируса.

Мальчик 10 лет у него нервные тики (подергивание лицом), на компьютерной диагностике сказали, что в коре головного мозга цитомегаловирус. Могут быть тики от цитомегаловируса?

Отвечает Марков Игорь Семенович:

Врач инфекционист, доктор медицины

Уважаемая Елена! Такое возможно, но только теоретически. Но для этого есть корректные методы лабораторной диагностики, а не методы из области шаманства и заклинаний.

Сдала анализы, так как набдюдаюсь у гастроэнтеролога. Впервые хорошие анализы, но при сонографии врач сонограф сказал, что печень не в порядке. В описании написал, что структура и размеры печени в норме, но ehhogeensus печени ( я не знаю что это) увеличен. Впервые был сделан анализ крови на цитомигаловирус и результат: ЦМВ антитела IgG posit. 160 ед.изм EIU анализ норм 0-10. Против вируса никакого лечения и дополнительного исследования не назначено. Я обеспокоена правильностью лечения. И насколько велик показатель наличия этого вируса. Заранее благодарю Вас за ответ.

Отвечает Марков Игорь Семенович:

Врач инфекционист, доктор медицины

Показатель IgG к ЦМВ у Вас в норме. Активность вируса и показания к лечению определяют на основании ПЦР-исследования крови, слюны и мочи. Но маловероятно, что ЦМВ и меет отношение к повышенной эхогенности ткани печени на УЗИ.

Здраствуйте, я педиатр. У моего сына анемия 3 степени. лейкоциты в норме, лимфоцитоз прогрессирующий (сейчас 90), тромбопения (были единичные при госпитализации, затем поднялись до 60 после капания тромбоцитарной массы), была эритропения, после капания 100 мл крови дошла до нижней границы нормы, гемоглобин был 53, стал 123. Анализы через 3 дня после доливания крови: гемоглобин стал 110, эритроциты и тромбоциты тоже немного упали, лейкоциты снизились но в пределах нормы. Железо в норме.
Симптомы: есть точечные высыпания на лице, постоянная слизь в носоглотке.
В крови ЦМВ Ig G, в моче методом ПЦР — положительно. колят антибиотики, витамины, ингаляция. Прошу, подскажите пожалуйста как лечить.

Отвечает Марков Игорь Семенович:

Врач инфекционист, доктор медицины

Здравствуйте Жанат. Активность ЦМВ необходимо определить количественным методом ПЦР в крови, слюне и моче. Только после этого можно говорить о показаниях к лечению и выборе терапевтической схемы.

Здравствуйте! У моего 2-х летнего сына вот уже 2 недели держится высокая температура (от 38,5 до 39,9), сбиваю ее жаропонижающими сиропами, а также свечками. Вместе с этим у него сильный насморк и кашель. Конечно были у врачей, пневмонию они исключают т.к. в легких не прослушивается, рентген тоже ничего не показал. Сдали кровь из вены на наличие вирусов и результат показал что: регпес — отрицат., ЦМВ — положит. Подскажите пожалуйста что делать?

Отвечает Марков Игорь Семенович:

Врач инфекционист, доктор медицины

Здравствуйте Елена! Прежде всего, Вам нужно найти инфекциониста, который осмотрит ребенка и поставит диагноз. То, что сейчас происходит с ребенком, с ЦМВ не связано, хотя активность вируса методом ПЦР (кровь, слюна, моча) обследовать нужно. Нужно искать очаг бактериальной инфекции: в легких, придаточных пазухах носа, в почках.

Доброго Вам дня суток! меня очень беспокоит один вопрос, ответ на который надеюсь получить у вас! Моей родной сестричке поставили диагноз «циталомегаловирус»! Прошу вас, обьясните пожалуйста что это, как можно заразится и как нужно лечить! заранее спасибо за содержательный, точный и ясный ответ!!

Отвечает Консультант медицинской лаборатории «Синэво Украина»:

День добрый! К сожалению, Вы не указываете на основании каких исследований, Вашей сестре был установлен диагноз ЦМВ. Если мы говорим об обнаружении вируса, то не всегда при обнаружении этого вируса требуется лечение. ЦМВ-инфекция может присутствовать в организме и никогда никак себя не проявлять. Внимания требуют ее врожденная и острая формы. Острая ЦМВ-инфекция у детей и у взрослых, часто проявляется признаками ОРЗ: температура, насморк, отечность зева, увеличение лимфатических узлов, быстрая утомляемость, возможно развитие воспаления легких, поражение желудочно-кишечного тракта, печени, эндокринных желез. Активность вируса определяют по наличию в крови антител к CMV класса IgМ (относительный тест – при отрицательных результатах ПЦР-исследования лечение не показано) и путем обнаружения вирусной ДНК в крови, слюне и/или моче методом ПЦР (абсолютный тест). Пути заражения — половой и (чаще) воздушно-капельный. Лечение ЦМВ-инфекции помогает избавить пациента от ее проявлений, а также укрепить иммунитета, при этом вирус все равно остается в организме, правда в неактивной (латентной) форме. Скрыто протекающая при нормальном иммунитете цитомегаловирусная инфекция, является довольно распространенной и чаще всего не приносит какого-либо вреда для здоровья. Необходимо ли Вашей сестре лечение и какое именно, может решить лишь специалист при очной консультации.

Добрый день!! Ребенку 6,8 лет. После 2-х недельного кашля ( насморка не было, темп. была два дня 37.4 …36,8), направили на снимок с подозрением на пневмонию. Снимок ничего не показал. Во время болезни принимали антибиотик. После трех дней в школе — двусторонний отит, насморк, кашель.
Сдали анализы в лаборатории :
anti-Chl.pneumonia IgG 10 =слабоположительная
anti-Chl.pneumonia IgM отрицат.
anti-Myc.pneumonia IgG отрицат.
anti-Myc.pneumonia IgM отрицат.
Подскажите, пожалуйста, что нам дальше делать?. Как лечится?
Спасибо.

Отвечает Стриж Вера Александровна:

Врач пульмонолог, аллерголог, старший научный сотрудник Национального института фтизиатрии и пульмонологии, к.м.н

Здравствуйте. Чтобы быть уверенным в наличии хламидий пневмонии, нужны цифры — титры иммуноглобулинов, их уровни и показатели нормы (последние могут отличаться в разных лабораториях). Для начала, повторите анализы в другой лаборатории.

Здравствуйте, ребенку 8 месяцев. По результатам исследования сыворотки крови выявлено: цитомегаловирус — IgM — отрицат., IgG — положит. 1:1600; Chlamidia pneumoniae IgM — отрицат., IgG — положит. 1:40. У малыша длительно (1,5 мес.) держится температура 37,2 — 37,4. Анализ крови с формулой показал повышенное содержание лимфоцитов — 76. Ставим свечи с интерфероном 2 раза в день. Пожалуйста! Подскажите, что делать? Врачи не могут сказать ничего определенного!

Отвечает Дьяченко Павел Анатольевич:

Врач инфекционист, младший научный сотрудник

Добрый день! Результаты анализов вашего ребенка свидетельствуют лишь о том, что ребенок уже встречался с данными инфекциями, но сейчас они не активны. Цитомегаловирус пожизненно находится в организме у 40-45% детей дошкольников и у 90% взрослых. Только активная форма ЦМВ, может требовать (и то не всегда!) специфической терапии. Активность вируса определяется по наличию в крови антител к CMV класса IgМ (относительный тест – он у Вашего ребенка отрицателен) и путем обнаружения вирусной ДНК в крови, слюне и/или моче методом ПЦР (абсолютный тест — если он тоже будет отрицателен, лечение не показано). При активных формах назначают противовирусные препараты, свечи с интерфероном, в случае активации инфекции, неэффективны. Лечение ЦМВ инфекции должен назначать инфекционист после «живой» консультации с учетом клинической картины и результатов лабораторных исследований, в т.ч. иммунограммы. Вам необходимо дообследовать ребенка по ЦМВ и хламидии, и другим скрытым инфекциям, а уже затем начинать лечение под контролем специалиста. Самолечением заниматься не стоит!

источник

Кез келген ауру салқыннан пайда болады. Сондықтан аурудың алдын алу үшін өзіңді шымырлыққа шыңдағаның дұрыс. Әсіресе, түрлі жаттығу жұмыстарын жасау, таза ауада көп жүру, дұрыс тамақтану — денсаулықтың кепілі.

Дәрігерлер соңғы кезде остеохондроз ауруына шалдыққан адамдардың көбейгенін айтады. Бұл туралы облыстық салауатты өмір салтын қалыптастыру орталығының бірінші санаттағы невропатолог дәрігері Рысты Сұлтанова былай дейді:

“Остеохондроз дегеніміз не? Остеохондроз — сүйек және шеміршектердің қабынуы. Остеохондроз туберкулез ауруынан немесе сүйектер мен буындарға іріңді инфекцияның түсуінен пайда болады. Ауыр дене еңбегі мен шағын жарақаттар және салқын тиіп ауыру факторлары остеохондрозды асқындыра түседі. Бұндай ауруға шалдыққан адамдардың сүйектері мен буындары сырқырап ауырады. Әсіресе, омыртқааралық дискілерде дистрофикалық процесс жүреді. Науқастың жүріп-тұруы қиындайды. Көбінесе бұндай жағдай бел омыртқа остеохондрозында байқалады. Оны рентгендік диагностика арқылы анықтайды. Сүйектің пішіні өзгермес үшін науқасты қозғалтпай тыныш жатқызу керек. Ауырсынуды азайту үшін ауырған жерге жылу басып, қабынуға қарсы дәрі-дәрмектер берген жөн. Жалпы, бұндай аурудан айығу үшін курорттарға барып емделіп, қара балшықты пайдаланған тиімді. Негізінде остеохондроз — сүйектердің буын араларына минералды тұздың жиналуы. Оның белгілері сан алуан. Остеохандроз мойын, кеуде бел омыртқалар бөлігін қамтиды”.

Кейбір еңбектерге сүйенсек, аталған аурудың 52 түрі бар. Кейде адамдар ағзада орын алған функционалды өзгерістерді елемей жүре береді. Ал мұндай белгілерге мыналар жатады: мойын бұлшық еті жылдам шаршайды, иық, арқа, екі қолдың бұлшық еті салдырап тез талып қалады. Ал күн ұзағына қозғалмай үстелде отырып жұмыс істеу ауруды асқындырып жібереді. Иық немесе буыны ауырған адамдар оны көпшілікке танымал ревматизм немесе полиартрит ауруымен шатастыруы мүмкін.

Остеохондрозға шалдыққанда омыртқа арасынан шыққан жұлынның талшықтары қысылып қалса, жүрек тұсы шаншиды. Ал бұны біреулер инфаркт немесе стенокардия ауруымен шатастырады. Мәселен, мойын омыртқа остеохондрозында миды қоректендіріп тұрған қан тамырлары қысылып, 12 пар мидың жүйелері мен ми сүйегі зақымданады. Бұнда неше түрлі белгілер байқалады. Бас пен желке тұсы ауырып, көз бен жұтқыншаққа да әсер етеді. Кейде адам лоқсып құсуы мүмкін. Вестибулярлы өзгерістер кезінде адам бар тепе-теңдіктен айырылып түзу жүре алмайды. Әсіресе, көлікке отырып түскен кезде бір жағына қисайып кететін болады. Көзге әсер еткенде көз алды сағымданып, перде тұрғандай немесе ұсақ шыбын-шіркейлер ұшып жүргендей көрінеді. Ауру асқынған кезде дауыс шықпай қырылдап қалады. Адамда әлсіздік, тез ашулану, өкпелеушілік, қорқыныш, абыржу, ұмытшақтық пайда болып, ұйқы бұзылады.

Ересектер арасында бел омыртқаның зақымдануы, яғни радикулит жиі кездеседі. Аталған ауру қыс мезгілінде жылусыз техника жүргізгенде немесе мал баққанда пайда болады. Ең алғашқы белгісі — белдің ауруы. Бұл күтпеген жерде кенеттен ұстап қалады. Бел бұлшық еттерінің бірден қатты жиырылып, шымырланып қалуынан ауру оқыс ұстайды. Ауру ұзаққа созылғанда ауыратын нүктені табу қиын. Бұндай кезде арқаны тік ұстау керек, сол кезде омыртқа жотасы жамбас сүйекке қатты кірігеді де оның арасындағы сақиналы дөңгелектерге күш бірдей түседі. Сонда ешқандай қолайсыз әрекеттерге жол берілмейді. Аурудан айығудың ең тиімді жолы — дене жаттығуларын жасау, суда жүзу.

источник

Компьютермен ұзақ жұмыс істегенде, жазу жазғанда мойын мен иық неге ауырады? Ол мойын остеохондрозы болуы мүмкін бе? Олай болса, қалай емделу керек? Бұл жөнінде №5 қалалық клиникалық аурухананың невролог дәрігері Асанова Маржан Шеризатқызымен сұхбаттастық.

Остеохондроз дегеніміз – омыртқа аралық шеміршектердің, яғни дисктердің, сол жердегі буындардың, сүйектерінің ауруы.

Бұл ауру, көбінесе, жасы 40-50-ден асқан үлкен адамдарда кездеседі. Себебі ағза қартайғанда омыртқа арасындағы дисктер құрғап, иілгіштігін жоғалта бастайды. Отырып жұмыс істейтін кеңсе қызметкерлері мен жастарда мойын және бел остеохондрозы кездеседі.

Маржан Шеризатқызы, №5 қалалық клиникалық аурухананың невролог дәрігері. Фото ©Айгүл Хожантаева, baribar.kz

Артық салмақ, денеге түсетін ауырлық, жарақат, күйзеліс, дұрыс тамақтанбау – бәрі остеохондрозды тудырады. Себебі ағзада зат алмасу бұзылған кезде де омыртқа аралық дисктердің иілгіштігі азайып, омыртқа сүйектерінің арасы бір-біріне жақындап, жұлын нервтерін қысып қалады. Сол жер ауырады да, ісіп кетеді.

Остеохондроз балаларда өте сирек кездеседі. Тек туу кезінде жарақат алған немесе бұлшық ет корсеті әлсіз балаларда болуы мүмкін. Бірақ жас балалардағы остеохондрозды емдеу оңай.

Фото ©Айгүл Хожантаева, baribar.kz

Бір иықты сөмке ұстайтын балаларда да остеохондроз туындау қаупі бар. Себебі салмақ бір иыққа түскендіктен, омыртқа қисайып кетеді. Сол үшін тек екі иықты сөмке асыну керек.

Невропатологке мойын айналасындағы ауырсынуларға шағымданып келетіндер көп. Біз оларды анықтап, нақты диагнозын көрсетіп беруіміз керек. Мойын остеохондрозының ең бірінші симптомы – омыртқадағы ауру. Негізі, ол аурудың себептері көп. Оның нақты сол ауру екенін анықтау үшін рентген, МРТ жасау қажет. Кейде көпшілік оны миозитпен (бұлшық еттің қабынуы) шатастырады.

“Мойын остеохондрозы кезінде миға оттегі жетпей қалуы мүмкін” деген түсінік бар. Бірақ оттегі жетпей қалу мәселесі қан айналым жүйесіне байланысты. Ол бұлшық ет жиырылуынан болуы мүмкін, бірақ бұл – остеохондроздың негізгі емес, жанама белгілері.

Фото ©Айгүл Хожантаева, baribar.kz

“Халық арасында мойынға тұз жиналып қалады” деген де ұғым бар. Мұндай түсінік медицинада жоқ. Ол тек кальцийдің дұрыс сіңбеуінен болады. Бұл да остеохондроз емес. Оны тек невропатолог анықтайды.

Остеохондроз асқынып кетсе, адам мүгедек болуып қалуы мүмкін. Сол себепті оны уақытылы анықтап, нерв талшықтарының қажалуын тоқтату керек.

Емделу үшін бірінші невропатологке бару қажет. Міндетті түрде! Себебі остеохондроздың бірнеше деңгейі бар: ол енді басталып келе жатуы, қауіпті болуы немесе асқынып кетуі мүмкін. Ал үйде емделген жағдайда оның қай деңгейде екенін анықтау мүмкін емес.

Егер енді басталып келе жатса, бұлшық ет корсетінің әлсіздігінен пайда болса, оны түрлі жаттығулар жасап, жақпа майлар жағып, емдеуге болады.

Ел арасында “Мойын остеохондрозын балмен емдеуге болады” дейді. Дәрігер ретінде мен оны қабылдай алмаймын. Мүмкін, жоғарыда айтқанымдай, бастапқы кезеңінде болып, нерв әлі зақымданбаса, балды қолдануға болатын шығар. Бірақ ондай емдеу тәсілі бізде жоқ. Біз Еуропа стандартына сай дәрі-дәрмектермен емдейміз.

Фото ©Айгүл Хожантаева, baribar.kz

Бұрын оны “қан алдыру” деп атайтын. Ол халық еміне жатады. Мен Тибет медицинасын мойындаймын. Олардың емдеу тәсілін біз түсіне алмаймыз, себебі стандарттары басқа. Қазақстанда Еуропа медицинасының стандарттары қолданылады. Сол себепті мен хиджаманы қолдамаймын да, даттамаймын да. Бірақ қан алдырған соң қан қысымы төмендейді. Ол біреуге көмектессе, біріне керісінше болуы мүмкін.

Медицина нақты ғылым емес. Ол нақты болса, дәрігерлер құдай болып кетер еді.

Барлық адамды бір тәсілмей емдей алмайсыз. Кейбіреулерді тіпті дәрігердің бір ауыз сөзі емдеп жіберуі мүмкін. Бізде “Плацебо эффекті” деген ұғым бар. Ауырып отырған адамға еш дәрілік әсері жоқ затты берсеңіз, ол өздігінен жазылып кетуі мүмкін.

Фото ©Айгүл Хожантаева, baribar.kz

Мойын остеохондрозы кезінде түрлі жаттығулар жасау керек. Ол үшін емдік дене шынықтырумен айналысқан дұрыс. Ол өте ұзақ процесс болса да, жақсы көмектеседі.

  • Бассейнге бару керек. Адам суда түскенде барлық бұлшық еттері босаңсып, өзінің бастапқы күйіне түседі;
  • Табиғатқа жақын болу керек. Бір уақыт жалаң аяқ жүрген дұрыс. Ол табандағы нүктелерге массаж жасаған сияқты әсер етеді. Ауылда өскен балалар неге сирек ауырады? Себебі олар табиғатқа жақын өскен: табиғи таза тамақ ішеді, жалаң аяқ жүгіреді, таза ауада серуендейді. Ондай балаларда невроз өте сирек кездеседі;
  • Аптасына бір рет тауға барып, жату керек. Сол жерде энергия аласың. “Жер-Ана” деп бекер айтпайды ғой. Қаладан шығып, тау самалын сезінгенде шаршау бірден басылады.
  • Дұрыс тамақтанатын адамда остеохондроз болмайды. Ағзаға керекті кальций, форфор, цинк сияқты пайдалы микроэлементтердің бәрі тамақпен беріледі.
  • “Д” дәрумені жеткілікті болуы керек.

источник

дегеніміз Не остеохондроз және оны қалай емдеуге болады? Дәл осы мәселелер біз посвятим бүгінгі бап. Сонымен қатар, сіздердің назарларыңызға туралы ақпарат неге осындай ауру пайда болады, оның қандай белгілері мен ауырлық дәрежесі.

Сөзді «остеохондроз» орын екі грек « osteo және chondros, бұл сөзбе-сөз аударғанда «сары» және «хрящ» тиісінше. Осылайша, үшін осы ауруға тән дистрофиялық бұзылулар буын хрящах. Мұндай ауытқу дамуы мүмкін кез-келген дене. Алайда, көбінесе, ол зақымдайды межпозвоночные диски.

Осыған байланысты, синклиналда дистрофиялық бұзылулар, медициналық практикада қабылданған бөлуге бел, кеуде немесе мойын остеохондрозы. Керек сондай-ақ, назар, бұл ағылшын тіліндегі әдебиет бойынша медицина термині osteochondrosis білдіреді мүлдем басқа ортопедиялық аурулар, олар біздің елімізде деп атайды остеохондропатиями.

дегеніміз Не остеохондроз және оны қалай емдеуге болады? Белгілі болғандай, первопричине бұл аурудың мамандар жатқызады отырықшы өмір салты, оның дамып, дистрофиялық және дегенеративті процестер буын хрящах.

процесінде өсу » межпозвонковых дискілерде адамдардың физиологиялық редуцируется тамырына. Осыған байланысты олардың қоректенуі диффузды жүреді, нәтижесінде айтарлықтай күрделене түседі қалпына келтіру кейін науқастың жүктеме мен жарақат. Айта кету керек, неполноценность тамақтану рационын нашар әсер етеді остеохондротические процестер. Бұл ретте хрящи бастайды жоғалтып, өзінің беріктігі және серпімділігі өзгереді, олардың консистенциясы мен түрі.

Тиімді ма ерітінді тамшылары «Ингарон»? Қолдану жөніндегі нұсқаулық, бағасы, пациенттердің пікірлері бұл туралы лекарстве ұсынылатын болады бұдан әрі. Сондай-ақ, біз поведаем сізге қандай мақсатпен тағайындалуы мүмкін бұл медикамент, бар .

Боткин Ауруы, сондай-ақ өзге де « эпидемиялық гепатит, болды белгілі дәрігерлер бұрыннан. Әдетте, онымен айналысқан терапевт, өйткені көрген нақ осындай көзқарас емдеу аурулары. 1888 жылы Сергей Петрович Боткин ұсынған бір болжам, ал кейінірек .

Бүгін өте, ол жиі сау бірінші көзқарас, ерлі-зайыптылардың проблемасы зачатием баланың және кейіннен оның вынашиванием. Мамандар бекітеді, бұл жиі себебі мұның генетикалық кодында серіктестердің, атап айтқанда хромосомдық түстер жинағындағы болашақ а.

— күйіне Теріс әсер межпозвонковых дискілерде әсер несимметричная және тиімсіз жұмыс бұлшық. Бұл жеткіліксіз жаттығуларынан қате үйреншікті позах, таққан ауыр сөмкелерді пакьяоның иығына, пайдалану тым жұмсақ матрацтар мен жастықтар. Сонымен қатар, стимуляторларды мұндай патология болуы мүмкін майтабан. Егер табан неспособна қамтамасыз етуге тиісті амортизация кезінде өзара іс-қимыл тірегі болса, онда бұл функцияны жүзеге асыруға тура келеді позвоночному столбу.

Артық салмағы, сондай-ақ ықпал етеді туындауына остеохондроза. Бұл байланысты, бұл үлкен майлы массасы, откладываясь түрлі орындарда дененің бастайды қатты қиындатады қолдау тепе-теңдік, кейіннен әкеледі шамадан тыс омыртқа аралық буындар.

Себептерін тудырады патологиялық өзгерістер межпозвонковых дискілерде, қазіргі уақытта зерттелген жоқ, соңына дейін. Көбінесе адамдар бастайды байқауға бірінші әлсіздік пайда болғаннан кейін 35 жасқа.

Шиеленісуі остеохондроза және оның дамуы пайда фонында әр түрлі жарақаттар, арқа, динамикалық және статикалық жүктемелерден, сондай-ақ діріл. Жұмып, адам көп, оған осындай көріністердің. Алайда, айта кету керек, соңғы онжылдықта барлық жас (18-30 жас) дәрігерге шағымданып, күшті бас аурулары,. Себебі осыншама ерте көріністері аурудың бар аз емес. Бұл мүмкін және әлсіз дене дайындығы, омыртқаның қисаюы, және қалыпты бұзу, артық салмақ, және жалпақ табандылық, және т. б. бұдан Басқа, остеохондроз бел бөлімінің, мойын немесе кеуде туындауы мүмкін салдарынан:

  • тұқым қуалайтын бейімділікті;
  • темекі шегу;
  • зат алмасудың бұзылуы, инфекция немесе улану;
  • нейрондық кернеу, стресстік жағдайлар;
  • артық салмақ;
  • күрт тоқтату тұрақты жаттығулар кәсіби спортшылар;
  • дұрыс тамақтануды ұйымдастыру (кемшілік микроэлементтер мен сұйықтықтар);
  • жас өзгерістер;
  • жарақаттар омыртқа (сыну немесе жаралар);
  • сымбаттың бұзылуы, омыртқа қисаю, гипермобильности (немесе тұрақсыздық) сегменттерінің омыртқа бағаны, жалпақ;
  • жүктілік;
  • біркелкі дамыған сүйек-бұлшық ет жүйесі;
  • қолайсыз экологиялық жағдай;
  • жүктелімдер омыртқа байланысты аурулармен тоқта кейін, сондай-ақ оны киіп жүру ыңғайсыз аяқ-киім (мысалы, аяғында биік өкше);
  • малоподвижного салауатты өмір сүру;
  • шамадан тыс физикалық жүктемелер;
  • көтеру және тасымалдау ауыр көтеру, сондай-ақ орындау шарты кезінде айтарлықтай артады жүктеме омыртқа және қысым дискілер;
  • ұзақ әсер ыңғайсыз поз отырған қалыпта, түрегеп тұрып немесе жатып;
  • жұмыстар байланысты, ауыр заттарды көтерумен, жиі-жиі өзгерістер енгізу ережелерін дененің (рывковых қозғалыстар, бұрылыстар, сгибаний және разгибаний).

Білуге, қандай дәрежеде остеохондроза бар, өте маңызды болып табылады. Өйткені осының арқасында болады уақытылы тану ауру бірден кірісу, оны емдеу.

Остеохондроз бел бөлімінің, мойын немесе кеуде бар өте айқын симптомдары, атап айтқанда, олар:

  • тұрақты ауырсыну арқаға, мойынында, кеуде, бел және қолында, ол ноющий сипаты;
  • сезім ломоты және онемения аяқ-қолдардағы;
  • рефлекстердің төмендеуі;
  • гипотрофия;
  • шу басында;
  • гипотония;
  • күшейту ауырса көтерілген кезде ауыр физикалық жүктеме, өткір қозғалысы, түшкіргенде және жөтелгенде;
  • асқазанның спазмы бұлшық және т. б.

әдетте, алдын ала диагноз, мұндай ауру кезінде қойылады бірінші науқасты қараған. Оны өткізуге тиіс тек тәжірибелі дәрігер-невролог. Әдетте омыртқа науқастың зерттеледі ережелері, отырып, тұрып және жатып қалай қозғалыста және тыныштықта. Қарау кезінде науқастың арқа ерекше көңіл аударады, оның дене бітімін қалыптастыру және құрылысының ерекшеліктері дене. Бұдан басқа, атап бұлшық орналасқан жанында позвоночником.

дұрыс диагноз қою Үшін мамандар пайдаланады ғана емес, сыртқы тексеру, бірақ мен рентгенографиясы, сондай-ақ компьютерлік немесе магнитті-резонанстық томография. Көмегімен олардың деңгейін анықтауға болады зақымдану және жасырын патология.

дегеніміз Не остеохондроз және оны қалай емдеуге болады? Әдетте, терапия аурудың жүргізеді және үй жағдайында. Мысалы, науқасқа өте пайдалы массаж. Бұдан басқа, остеохондроз кез келген омыртқаның емдейді көмегімен консервативті әдістері, бағытталған жою ауырса, бұзушылықтарды жұмыс спинномозговых корешков, сондай-ақ алдын алу үшін прогресс дистрофиялық өзгерістерін. Егер консервативті ем тиімсіз болса, онда-шарасы өткізіледі.

ерекше атап өткен Жөн емдеу ұзақтығы аурудың байланысты, оның дәрежесін, науқастың жасын, қолданылатын тәсілдері мен адал орындау пациент ұсынымдары мен тағайындауларын дәрігер.

Консервативті кешені кезінде остеохондрозда қамтиды емдеу физкультуру, массаж, физиотерапия кіреді, вытяжку омыртқа, рефлексотерапию, сондай-ақ мануальную және медикаментозды терапия. Түсіну үшін, қандай іс-әрекеттерді білдіреді әрбір әдісін қарастырайық, олардың егжей-тегжейлі.

дене Шынықтыру кезінде остеохондрозда « бұл негізгі әдісі консервативті терапия-бұл ауру. Ол мынада, құруға дозаланған жүктеме бағытталған нығайту және түзетуге бұлшық корсета, декомпрессию жүйке корешков, өндіруге белгілі бір стереотипа қозғалыстар мен олардың көлемін ұлғайту.

мұндай емдеу әдісі пайдаланылады ток төмен жиілікті ультрадыбыс, магнитті өріс, лазер және т. б. әдетте, олар үшін қолданылады алып тастау синдромын және қабыну процестері.

Осы тәсілі тиімді алып тастайды бұлшық еттердің ауыруы, кернеу, қанайналымды жақсартады, сондай-ақ ие общеукрепляющим бар. Жүзеге асыруға массажды тек тәжірибелі маман.

Мануальное әсері бұлшық ет-сүйек жүйесі жіберілді алып тастау созылмалы және жіті ауырсыну буын және омыртқа, сондай-ақ түзету және дене сымбатын қозғалысын арттыру.

Бұл өте тиімді емдеу әдісі және жою ауырсыну буын және омыртқа. Ол арқылы жүзеге асырылады, жеке таңдалған жүктеме арнайы жабдықты пайдалана отырып. Бұл рәсім бағытталған алып тастау іштің ұлғаюы, омыртқа аралық кеңістіктің және қалпына келтіру дұрыс нысанын омыртқа.

мұндай емдеу әдісі жатқызады түрлі тәсілдері және әдістері, соның арқасында жүреді әсер рефлексогенные аймағы мен акупунктурные нүктелері. Рефлекс арқылы емдеу ұштастыра отырып, басқа да тәсілдермен терапия айтарлықтай арттырады және олардың тиімділігі.

Бұл әдіс көрсетілді кезеңінде ауру асқынуы бағытталған купирование жағымсыз симптомдары алып тастау, қабыну күшейту және айырбастау процестерін енгізу арқылы немесе дәрілік препараттарды қабылдау.

источник

Остеохондроз.
Омыртқа аралық шеміршектің, буындардың, сіңір мен сүйектің
өзгеруінен пайда болған ауру- остеохондроз деп аталады.
Остеохондроздың белгілері сан алуан. Оның функциональды және
морфологиялы деп екіге бөлуге болады. Оның біліну белгілері зақымданған
омыртқа бөлігіне, адамның тұлғасының жетілуіне, жасына тіклей байланысты.
Остеохондроз мойын, кеуде, бел омыртқаларын қамтиды. Сондықтан осы
аталған бөліктердің остеохондрозы дейді.
Қазіргі кезде дәрігерлер көптеген неврологиялық белгілерді
анықтады. Кейбір еңбектерге сүйенсек оның 52 түрі кездеседі. Организмдегі
функционалды өзгерісті науқас адам елемей жүре беруі мүмкін. Дәл сол кезлен
бастап емдік гимнастиканы қолданса үлкен жетістікке жетуге болады.
Функционалды белгілерге мыналар жатады: мойын бұлшық еті салдырап,
тез талып қалады. Қадалып күні бойы қозғалмай столда отыру, жазу, ой
еңбегімен шұғылдану осы белгілерді асқындырып жібереді. Сол сияқты мойын,
арқа еттері шымырлап ауыра бастайды. Бұл жұлыннан шыққан нерв талшығының
қысылуы, бұлшық еттердің жиырылуы.
Органикалық өзгеріс болғанда: мойын омыртқа тұсында, иық пен
жауырын буындарында құяң ауруларының белгісі білініп, бұлшық ет қабынғандай
болады.

Мойын омыртқа остеохондрозы.
Емдік гимнастика тағайындағанда еске ұстайтын методикалық жағдайлар
бар. Олар:
1. Омыртқалар бұлғақтап бір жағына шығып кетпес үшін мойынға мақта дәкеден
жасалған тіреуіш жаға кигізеді. Бұл мойынға киілген қамыт бүкіл бір
емдеу курсы біткенше шешілмейді. Осы арқылы мойын омыртқаның тыныштығын
сақтап, артық қимыл- қозғалыстан аулақ болады.
2. Алғашқы және негізгі бөлімдерде кейін омыртқаны өз еркімен қозғауға
болмайды. Тек қорытынды бөлімде 15-20 минут баяу қарқынмен қозғайды.
3. Барлық жаттығулар бұлшық етті босаңсытумен қатарласып келіп отырады.
Әсіресе, иық, жауырын, белдеуіндегі еттерді босатса, шаншып, ұйып
ауырғаны басылады.
4. Бірінші күнне бастап мойын бұлшық еттерін жетілдіруге ықпал жасайды. Ол
үшін қарсыласу жаттығуларын орындайды. Мәселен, дәрігер не көмекші адам
алақанымен басты артқа итергенде, ауру алға итеру керек. Оны кейін ер
адам өзі орындайды (маңдайға екі алақанды тіреп немесе иектің астынан
тіреп отырып, басты алға итереді). Мойын бұлшық еттерін жетілдіруге
жатқан бойда басты көтеріп 2-5 секунд ұстап тұру да үлкен әсер етеді.
Оны шалқадан, етпеттен, бір қырынан жатып жасауға болады.
5. Науқас мойнының ауырғанын қорғаншықтап, көкіректің кең дем алуна
кедергі келтіреді. Сондықтан тыныс алу жаттығуларын қосқан абзал.
6. Жаттығулар жасағанда адам шаршамауы, еш жері ауырмауы керек. Ал жаттығу
үстінде мойын тұсы шаншып ауырса, жаттығу мөлшерін азайтады.
Емдік гимнастиканың негізгі мақсаты: жауырын белдеуіндегі
бұлшық еттерді босаңсытып, ауруын азайту, қан айналымын жақсарту,
вестибуллярлы өзгерістерді қалпына келтіру: тканьдердің ісігін басу, жалпы
организмді нығайту болып табылады. Оны аурудың жедел түрінде, алғаш
басталған кезінде қолдана береді. Жаттығулар қолдың басына, ұсақ және орта
буындарға тағайындалады.

Кеуде остеохондрозы.
Омыртқа аралық шеміршектің тозуы салдарынан көкірек қуысы өзгеріп
кетеді. Кеуде омыртқалары сыртқа теуіп, дөңестік пайда болады. Ол ауыртып
қоймай өкпенің қызыметін дем алуға ықпал ететін қабырға еттерін өзгертеді.
Сонымен денедегі газ алмасуын бұзып оттегі тапшы болады.
Кеуде артқа кеткенде дененің тік қалыпын сақтау үшін бел
омыртқалары алға ығысады. Содан оларды ұстап тұратын еттермен нерв
талшықтарына әсерін тигізеді. Сол кезде бел омыртқаларда еш өзгеріс болмаса
да ауыра бастайды.
Емдік гимнастика міндетті: дене сымбатын сақтау үшін арқа бұлшық
еттерін омыртқа жотасының табиғи иектері (лордоз, кифоз) қалпына келтіру.
Кеуде жабысып қалғанда іш бұлшық еттерін шынықтырып арқа бұлшық
еттерін созады. Мұнда қалайда кеуде кифозын үлкейтуге ықпал жасайды. Кеуде
қуысы артқа ауысып кетсе, арқа, іш , кеуде бұлшық еттерін жазуға арналған
жаттығулар беріледі. Онда омыртқа жотасын қайқайтып, жауырындарды бір-
біріне тигізеді. Мұндай жағдайжа бел омыртқа орнында қалуын қадағалау
керек. Ол үшін етбетінен жатып, ішке жастық сала қояды. Сол арқылы алдын-
ала ьел лордозын таяздайды. Тізе шынтаққа тіреліп төрт аяқта тұрып жасалған
жаттығуларда омыртқа жотасының қалпына келуіне ықпал жасайды.

Бел омыртқа мен сегізкөз остеохондрозы.
Омыртқа аралық шеміршектің жаншылып ыдырауынан неврологиялық
белгілері айқындалып бел омыртқаның қимылы шектеледі.
Қолданылатын емдеу әдістері өте көп. Олар: дәрі-дәрмекпен,
хирургиялық, балшықпен емдеу, тоқпен емдеу, массаж және емдік гимнастика.
1. Шеміршек ішіндегі қысым жатқан кезде төмендейді (0,5-1 кг см 2), ал
тұрғанда ол екі есе жоғарылайды. Сондықтан аурудың алғашқы жартысында
жаттығуларды шалқасынан, етбетінен, бір қырынан жасау керек.
2. Омыртқа аралық шеміршектің ыдырап сыртқа шығуы . жалғасы

источник

13 июля 2010, 17:04 | 6 602 просмотра

Остеохондроз — қазіргі таңда кеңінен таралған аурулардың бірі. Құлағымыздың құрышы қанғаны соншалық, кейде желке тартып, балтыр сыздаса да осы остеохондрозға жабамыз. Осындай көзқарастың салдарынан бұл ауру тіпті еленбейтіндей дәрежеге жетті. Шын мәнісінде, остеохондроз дегеніміз омыртқаларға тұздың жиналуы ма? Керемет шөптермен, шетелдік дәрілер мен емшілердің түшкіруінен қайта салатын дерт пе екен?

Остеохондроз латынның «остеон» — сүйек, «хондрос» — шеміршек деген мағынаны беретін сөздерінен құралған, демек ол омыртқааралық шеміршек шеңберлерінің (диск) сүйектік ұлпаға айналуы. Омыртқа дискілерінің қоректенуі төмендеп, қан айналымы өзгеріп, олардың созылғыштығы әлсіреп сызаттар түседі, кейінірек сүйектік ұлпаға айналады. Атап айтқанда, ағзаның ластануы, тамақ мәзірінде тұзды, ащы нәрселердің, көкөністен гөрі ет тағамдардың басым болуы, қимыл-қозғалыстың азаюы, жарақаттану, омыртқа жотасында артық салмақтың түсуі, суық тию-осындай өзгерістерге әкеп соқтырады. Мүсіннің дұрыс қалыптаспауы арқа, құрсақ, мойын бұлшық еттердің нашар дамуы, ауыр зат көтеру патологиялық ауыр процестерді жылдамдатады. Ғалымдардың пайымдауынша, 23-27 жастан кейін омыртқааралық шеңберлер өзіне қажетті қоректік заттарды қанна емес, жанындағы ұлпалардан алады, демек өзгерістер кейінірек көптеген буындар мен байламаларды да қамтиды.

Омыртқа остеохондрозы кең тараған ауру, ол көбіне адамның еңбек қабілетін уақытша не біржола жоғалтуына соқтырады, сондықтан да қауіпті саналады. Бірқатар клиникалық-биологиялық және гистоморфологиялық зерттеулер негізінде омыртқа аралық дискілердің құрылымдық өзгерісінің ерекшеліктері және олардың дегенеративті-дистрофиялық табиғаты анықталды. Ұсынылған жіктеу көбіне омыртқаның дегенеративті өзгерістерін ажыратуға мүмкіндік беретін паталогоанатомиялық және рентгенологиялық зерттеулерге негізделген. Олардың ішінде аурудың мынадай түрлері бар: остеохондроз, деформациялаушы спондилез, омыртқа аралық буындардың спондилоартрозы. Дегенеративті ахуалдардың аталған түрлерінің барлығында негізінде бір ғана үдеріс жүреді, ол-дискілердің қартаюы. Осыған байланысты, «остеохондроз» терминін бүгінгі күні көптеген зерттеушілер осы аурулардың бір ретінде емес, омыртқаның дегенеративті өзгерістерін біріктіретін кең ұғым ретінде қолданады.

Ауру үш кезеңнен тұрады: І кезең — люмбаго немесе дискальгия кезеңі дискідегі дегенеративті өзгерістермен сипатталады, ІІ кезең — диск протрузиясы, ІІІ кезең — диск жарығы.

Бел-сегізкөз құяңы синдромы таралуы және еңбекке жарамдылықты уақытша жоюы жөнінен бірінші орында. Сырқат көбіне 30-50 жас аралығындағы адамдарда болады. Көбіне, ер адамдарда, әсіресе ауыр дене еңбегін атқаратын кісілерде, вибрациялы, суық орындарда жұмыс жасайтындарда кездеседі.

Консервативті ем жүргізілгенде негізінен ауру кезеңіне қарамастан, еңбекке жарамсыздықтың орташа мерзімдері тағайындалады. Сырқат қағазының ұзақтығы бірнеше күннен 2-4 айға дейінгі аралықта.

Еңбекке уақытша жарамсыздықты мерзімдері аурудың кезеңіне, ауырсыну синдромының айқындылығына, жүргізілетін ем сипатына және оның тиімділігіне, науқастың мамандығы мен еңбек жағдайына байланысты.

Аурудың бастапқы және асқынған кезеңінде, әсіресе еңбек жағдайы ауыр болса (қатты дене қимылы, жиі еңкею, денені жиі бұру, жағымсыз метеорологиялық факторлар және т.б.), науқас 3-5 күн төсекте жатуы керек және еңбекке уақытша жарамсыздық мерзімі кемінде 7-10 күн болуы шарт.

Одан кейінгі кезеңде ауру жиі асқынса, оның әрі қарай өршуін болдырмас үшін науқасты оның денсаулық жағдайына сәйкес келетін жұмысқа ауыстыру қажет.

ІІ кезеңде ауырсыну синдромы асқынған жағдайда, жалпы төсек режимінің ең аз мерзімі — 5-7 күн, ал еңбекке уақытша жарамсыздық мерзімінің ұзақтығы — 16-18 күн. Егер осы мерзімнің соңына қарай айқын ауырсыну жойылмаса, науқасты ауруханаға жатқызып, екі апта ем жүргізу қажет. одан кейін оған емдеу-профилактикалық мекемесінің дәрігерлік-бақылау комиссиясының қорытындысы бойынша еңбек ету үшін жеңілдетілген жағдай ұсынылуы немесе мүгедектіктің ІІІ тобын беру үшін оны дәрігерлік-еңбек сараптау комиссиясына жолдау қажет.

Аурудың ІІІ кезеңінде — диск жарығы кезінде бел-сегізкөз құяңы синдромы жіті пайжа болған жағдайда немесе созылмалы үдеріс асқынғанда науқасты ауруханаға жатқызады, өйткені онда қызметтің айқын және тұрақты бұзылыстары бар. Бұндай науқастар 8-10 күн бойы қатаң төсек тәртібін сақтауы қажет Ауруханада жатып емделетін аз мерзім — 2-3 апта, еңбекке уақытша жарамсыздықтың жалпы ұзақтығы — 28-30 күн.

Қажетті жағдайда, медициналық және әлеуметтік факторларды ескере отырып, еңбекке уақытша жарамсыздықтың ұсынылған мерзімі ұзартылады.

Ой еңбегімен айналысатын адамдар, тіпті аздаған ауырсыну болаған жағдайда да, жұмысқа біршама ерте жіберіледі. Олар емді амбулаториялық жағдайда жалғастырады. Дене еңбегімен айналысатындар, әсіресе еңбек жағдайлары қолайсыз болса, ауырсыну толығымен жойылған соң ғана жұмысқа жіберіледі. Қажетті ем тәртібі кеш ұсынылса және науқас адам айналысуға болмайтын жұмысқа жолданса, ол қайтадан және ұзақ емделуге мәжбүр болады.

Остеохондроз — тек адамға ғана тән ауру. Өйткені, жануарлардың омыртқа жоталары көлденең орналасады, оған салмақ түспейді және олар үнемі қимыл-қозғалыста болады, тек қатты ашыққанда ғана тамақтанады. бұл тамақтың өзін табу да оңай емес.

Сонымен, мүсініңіз дұрыс болып, омыртқа жотасы дертке шалдықпасын десеңіз, мына қағидаларды ұстаныңыз:

1. Жастық аласа, төсек қатты болу керек. Әйтпесе, ұйқы ағзаға оңайға түспейді, мүшелерде тоқырау құбылыстары дамиды.

2. Үстелдің, партаның биіктігі жарықтануы бой мен дененің құрылысымен сәйкес келуі керек.

3. Ауыр зат көтермей, омыртқа жотасын тік ұстауға ұмтылу керек.

А) қандай жұмыс болмасын мезгіл-мезгіл тұрып, аяқты нық басып, басты артқа шалқайтады, оңға, кейін солға әртүрлі бағытта айналдырады.

Ә) басты шалқайта ұстай отырып, кеуде тұсына шынтаққа бүгілген қолдарды қойып, кеудені артқа қарай шалқайтады, 3-5 рет қайталайды. Бұл жоғары кеуделік омыртқаларға арналған жаттығу.

Б) дәл екінші жаттығудағыдай шалқаяды, тек бүгілген аяқтарды кезекпенен артқа қалтырады, 3-5 рет қайталайды. Бұл жаттығуда омыртқа жотасының орталық кеуделік бөлігі қамтылады.

В) аяқты иықтың енімен сәйкес қойып, шынтақта бүгілген қолдарды кеуде тұсына көтереді. Бас пен жамбасты тік ұстайды. Иықпен оңға бұрылып, тыныс шығарады, бастапқы қалыпқа келіп, тыныс алады.

Кезекпен оңға, солға бұрылып, мұрынмен дем алады, 5-7 реттен қайталайды. Бұл жаттығуда омыртқа жотасының төменгі кеуделік бел бөліктері қамтылады.

Г) бастапқы жағдай 4-жаттығудағыдай, тек жамбасты қозғалыссыз қалдырып, денені оңға бұрғанда, басты солға және керісінше, денені солға, басты оңға бұрады. Осылай он рет қайталайды. Омыртқа жотасының барлық бөліктері қамтылады.

Остеохондроздың алдын алудың және емделудің тәсілдері осындай. Табиғи сауығуда сіздерге сәттілік тілеймін.

источник

+7(776)2701131

  • +7(701)2701131
  • +7(707)2701131
  • +7(700)7701131
  • —>

    Соңғы кездері остеохондроз ауруы кеңінен таралып келеді. Жалпы статистика бойынша омыртқа ауруымен жер шарындағы адамдардың жартысынан көбі ауыратындығы анықталып отыр.

    «Амбулаториялық орталық» мекемесінде 2016 жылдың 1 кварталы бойынша 28 % науқас медициналық көмекке жүгінді. Оның ішінде: 67 % — әйел адамдар болса, 33 % – ер адамдар.

    Остеохондроз тек орта жастағыларда емес барлық жас арасында кездесетін ауру. Біздің жүргізген талдауларымыз бойынша ауруды «жаңарту» тенденциясы науқастардың: 16-25 жас аралығында 24 % , 26-55 – 36 %, 55 жастан жоғарғылар — 40 % құрады. Остеохондроздың асқынуы – еңбекке жарамсыздықтың бірден бір себебі болып табылады. Біздің 1 квартал статистикамыз бойынша остеохондроз кезінде асқыну синдромы бойынша барлық еңбекке жарамсыздық парақтары мен анықтамлардың ортақ саны – 65 %.

    Остеохондроз – омыртқа жотасы мен оны қаптап тұратын барлық тінілердің дегенеративті-дистрофиялық ауруы. Дистрофиялық үрдіс — қоректенудің бұзылуы, ал дегенерация – тінілердің құрамы мен қасиеттерінің өзгеріске ұшырауы.

    Остеохондроздың асқыну себептері:

    1. Артық салмақтың түсуі. Омыртқа жотасы арасындағы дискілердің арасындағы беріктілігі мен оларға жүктелетін салмақтың күш салынуымен мінезделетін дегенеративті үрдіс. Артық салмақтың салдарынан омыртқа жотасы құрылымының жарақаттануына әкеліп соғады. Омыртқа жотасы арасындағы амортизация рөлін атқаратын дискілер артық салмақтың түсуі ерекше сезімтал болып келеді.
    2. Омыртқа арасындағы дискілерінің қоректенуінің бұзылуы. Омыртқа жотасы арасындағы дискілерде қан тамырлары болмайды да, айналадағы тінілердің тінілер арасындағы сұйықтықтың диффузия есебінен олардың қоректенуі жүзеге асады. Диффузия үрдісі омыртқа жотасы мен бұлшық еттерінің белсенді қимыл-қозғалысына мүмкіндік береді. Омыртқа жотасының ұзақ уақыт қимыл-қозғалыссыз болуы омыртқа жотасы арасындағы дискілерінің жүйке жүйесіне әсер етуі остеохондроздың түзілуіне әкеліп соғады.
    3. Басқа факторлар. Тұқымқуалаушылық, зат алмасу қызметінің бұзылуынан, гормональді өзгерістер, соматикалық аурулар т.б. бұл себептер кезінде қан айналымының өзгерістеріне әкеліп соғады. Дискінің фиброзды жүзігінде фиброзды талшықтар ыдырап, микросызат пен тесік пайда болып, пульпозды ядроның орнынан тайып, протрузия немесе омыртқажотасы аралық диск жарығының түзілуіне әкеліп соғады.

    Локализациялық пайда болуларына байланысты остеохондроз ауруларын: мойын, кеуде, және бел бөлімі. Көбінесе бел омыртқасы бөлігі зақымданады, оған көп жағдайда остеохондроз ауруымен ауыратындар. Бұл омыртқа жотасының төменгі бөлігін омыртқа жотасының басқа бөліктерімен салыстырған ана ғұрлым үлкен статистикалық салмақтың түсуінмен байланысты. Біздің жалпы жағдайлардан жасаған талдауларымыз бойынша – 56 % . Екінші көп кездесетін бөлік – мойын. Біздің мәліметтеріміз бойынша 37% сандық көрсеткішке тең. Омыртқа жотасының аталмыш бөлігі көп жағдайда мойынның бір қалыпта – яғни компьютердің, үнемі отырған қалыпта жұмыс істеу, бірқалыпты дене еңбегі. Омыртқа жотасының кеуде бөлігіндегі остеохондроздың үдеуі, аталмыш бөліктің қимыл-қозғалысқа түспеу салдарынан.

    Остеохондроздың клиникалық симптомдары екі негізгі топқа бөлінеді: жергілікті симптомдар – арқаның ауруы немесе арқанның белгілі бір бөлігі: мойын, бел, жауырын арасындағы ауруларынан; неврологиялық симптомдар – омыртқа жотасының нерв жүйесі мен тамр жүйесі үрдісіне тартылуына байланысты пайда болып, ағзаның құрылымдарының қанайналымы мен жүйкеленеуіне жауапты.

    Омыртқа жотасының мойын бөлігінің остеохондрозы кезінде мойыннан қолға аурудың берілуі, желке, жаға аумақтарының ауруы. Омыртқа жотасы артерия синдромы көп жағдайда сол бөліктің омыртқа остеохондрозы болып табылады. Омыртқа жотасы артерия синдромы бастың солқылдап ауруы, басымызда қандайда бір шудың тұруы, бас айналуы болып табылады.

    Омыртқа жотасының кеуде бөлігі остеохондрозы кезінде жауырын арасында, арқаның кеуде тұсының ауруларымен айқындалады да, жүре келе қабырға арасы шағып, қабырға арасының невралгиясын сипаттап, кеуде қуысының алдыңғы жағында жүрек ауруларымен белгіленеді.

    Бел бөлігінің остеохондрозы кезінде арқаның төменгі жағы, бөксені басып, ары қарай аяққа аурудың жайылуы, кей жағдайда аяқтың тартылып, піскілеп, аяқ бұлшықеттерінің селкілдеп піскілеп ауыруымен айқындалады.

    Омыртқа жотасы остеохондрозының диагностикасы науқастың шағымдары мен стартқы аурулары, клиникалық, неврологиялық тексерулерімен диагностика жасалады. Зертханалық және құрал-сайман әдісі арқылы диагностика – рентгенология, магнитті-резонансты томография (МРТ), копьютерлік томография (КТ), мойын тамырларының допплерографиясы мен электрокардиография тағайындалады.

    Остехондрозды емдеу – кешенді: дәрі-дәрмекпен – асықынуды басуға бағытталған, хандропротектордың тағайындалулары остеохондроздың үдеуіне жол бермейді де, шеміршек тінілерін қатайтады. Арқаға массаж жасау, омыртқа жотасын түзету арқа бұлшықеттерінің тонусы мен икемділігін, қан айналымын жақсартуға,, нерв түбіршектерінің қысылып қалмауына және омыртқа жотасы-тірек сигменттерінің қозғалғыштықты орнына келтіруге көмек береді. Омыртқа жотасын созу остеохондроздың омыртқа жотасы арасындағы дискінің протрузияға немесе жарғының пайда болу кезінде қолданылатын әдіс. Емдік блокада бұл – паталогиялық ошақтың аумағына дәрі-дәрмек препаратын егу. Әр түрлі физиотерапевтикалық емшаралар қолданылады: магнитотерапия, лазермен емдеу, ультрадауыспен, миостимуляция, электрошаралар.

    Барлығымызға белгілі ауруды емдеудің жақсы әдістерінің бірі – оның алдын алуы. Остеохондрозды болдырмау үшін, оның алдын алу сұрақтарымен ерте бала кезден бастау керек. Сәби өмірінің 1-жылдарынан бастап дене шынықтыруымен, спорттың қозғалмалы түрімен, ойындармен, тірек-қимылға аса мән беру, омыртқа жотасына артық салмақтың түсуін қадағалау.

    Омыртқа жотасының сау жағдайын ұстану шараларына мыналар жатады: еңбектің және демалудың рационалды режиімі: көп отырудан сақтанып, арқаңызды шынықтырып, арқаңызды тік ұстаңыз, жартылай қатты төсекте ұйықтау; омыртқа жотасына артық салмақтың түсуінен сақтану: ауыр заттарды көтермеу, әсіресе еңкейген қалыпта көтеруге, жоғарыдан құлап немесе секіруден сақтану, дене салмағына ден қою; арқаға арналған емдік дене-шынықтырулармен айналысу; дұрыс тамақтану, уақытылы медициналық көмекке жүгіну, ерте диагностика – ауруды уақытылы емдеп, тез сауығудың кепілі.

    Амбулаториялық орталық» мекемесі Дәрігер невролог: Шевнина Лира Васильевна

    источник

    Понравилась статья? Поделить с друзьями: